dodrzeć

dodrzeć
dk XI, \dodrzećdrę, \dodrzećdrzesz, \dodrzećdrzyj, \dodrzećdarł, \dodrzećdarty, \dodrzećdarłszy - dodzierać ndk I, \dodrzećam, \dodrzećasz, \dodrzećają, \dodrzećaj, \dodrzećał, \dodrzećany
«podrzeć zupełnie, do końca, zniszczyć»

Dodrzeć buty, ubranie.

dodrzeć się - dodzierać się «ulec zniszczeniu przez podarcie, zostać podartym»

Mocna tkanina nie mogła się dodrzeć.

Buty wreszcie się dodarły.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Поможем решить контрольную работу

Look at other dictionaries:

  • dodrzeć (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. dodzierać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dodzierać się – dodrzeć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} niszczyć się, drzeć się podczas używania, zwykle noszenia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Buty są w fatalnym stanie, zupełnie się dodarły. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dodzierać — → dodrzeć …   Słownik języka polskiego

  • dodzierać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, dodzieraćam, dodzieraća, dodzieraćają, dodzieraćany {{/stl 8}}– dodrzeć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Vb, dodzieraćdrę, dodzieraćdrze, dodzieraćdrzyj, dodzieraćdarł, dodzieraćdarli, dodzieraćdarty {{/stl 8}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dochodzić — ndk VIa, dochodzićdzę, dochodzićdzisz, dochodzićchodź, dochodzićdził 1. forma ndk czas. dojść (p.) 2. dk «chodząc, uczęszczając gdzie dotrwać do końca» Dochodził do końca roku szkolnego i przeniósł się do innego liceum. ◊ Dochodzić w ubraniu,… …   Słownik języka polskiego

  • donosić — dk VIa, donosićnoszę, donosićsisz, donosićnoś, donosićsił, donosićnoszony donaszać ndk I, donosićam, donosićasz, donosićają, donosićaj, donosićał, donosićany 1. «nosząc zniszczyć, zużyć ostatecznie; dodrzeć, doniszczyć» Donaszać stare sukienki,… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”