dogadać


dogadać
dk I, \dogadaćam, \dogadaćasz, \dogadaćają, \dogadaćaj, \dogadaćał - dogadywać ndk VIIIa, \dogadaćduję, \dogadaćdujesz, \dogadaćduj, \dogadaćywał
«dorzucić, wtrącić swoje słowa, zwłaszcza: przymówić komuś, zrobić złośliwą albo żartobliwą aluzję; podszepnąć coś, dociąć, dogryźć»

Dogadać komuś złośliwie, zgryźliwie.

Stale komuś dogadywać na jakiś temat.

dogadać się - dogadywać się
1. «porozumieć się z kimś za pomocą słów»

Dogadać się z kimś po francusku.

2. «dojść z kimś do porozumienia w jakiejś sprawie, osiągnąć rezultat rozmów»

Trudno się z nim dogadać.

Nie można się dogadać.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • dogadywać się – dogadać się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} porozumiewać się w obcym języku, zwykle słabo opanowanym przez jedną stronę lub obie ze stron : {{/stl 7}}{{stl 10}}Próbował się dogadać po francusku. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bieda — 1. pot. Bieda z nędzą «o beznadziejnej sytuacji materialnej, braku wszystkiego»: (...) była to biedna dziewczyna spod Nowego Targu, ojciec alkoholik, bieda z nędzą w domu. W. M. Korczyńska, Wróć. 2. pot. Klepać biedę «żyć w niedostatku, być… …   Słownik frazeologiczny

  • sękaty — 1. Sękata dusza, natura «o kimś upartym, przekornym»: (...) sękate dusze, trudno się z nimi dogadać. Roz bezp 1997. 2. Sękate palce «palce rąk lub nóg o nierównych, zgrubiałych, wystających na kształt sęków stawach»: (...) patrzył, jak stary… …   Słownik frazeologiczny

  • trudno — i darmo «inaczej nie może być, nie ma rady»: Rozbudzona politycznie polska młodzież już nie uśnie – trudno i darmo. Kultura P 400 401/1981. Ja go podziwiałem, podziwiałem, jak sobie dawał radę z tyloma zasadzkami, trudnościami – ale trudno i… …   Słownik frazeologiczny

  • wierzch — 1. Chodzić pod wierzchem «o zwierzęciu, które jest przeznaczone do jeżdżenia na nim»: Dorodny koń. Kiedyś nawet pod wierzchem chodził. W. Myśliwski, Sad. 2. Coś wyszło, wypłynęło itp. na wierzch «coś stało się jawne»: (...) prawda, kiedy wychodzi …   Słownik frazeologiczny

  • dojść — dk, dojśćjdę, dojśćjdziesz, dojdź, doszedł, doszła, doszli, doszedłszy dochodzić ndk VIa, dojśćdzę, dojśćdzisz, dojśćchodź, dojśćdził 1. «posuwając się osiągnąć określone miejsce, cel» a) «o ludziach i zwierzętach: idąc dotrzeć dokądś» Dojść do… …   Słownik języka polskiego

  • dopierdolić — dk VIa, dopierdolićlę, dopierdolićlisz, dopierdolićol, dopierdolićlił, dopierdolićlony dopierdalać ndk I, dopierdolićam, dopierdolićasz, dopierdolićają, dopierdolićaj, dopierdolićał, dopierdolićany 1. wulg. «pobić kogoś zadając wiele razów,… …   Słownik języka polskiego

  • porozumieć się — dk II, porozumieć sięem się, porozumieć sięesz się, porozumieć sięeją się, porozumieć sięej się a. porozumieć sięum się, porozumieć sięumiał się, porozumieć sięeli się porozumiewać się ndk I, porozumieć sięam się, porozumieć sięasz się,… …   Słownik języka polskiego

  • rozmówić się — dk VIa, rozmówić sięwię się, rozmówić sięwisz się, rozmówić sięmów się, rozmówić sięwił się 1. «porozumieć się z kimś za pomocą słów, rozmowy; dogadać się» Nie móc się rozmówić z cudzoziemcem. 2. «omówić z kimś jakąś sprawę» Rozmówić się z… …   Słownik języka polskiego

  • trzeci — odm. jak przym. 1. «liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 3» Trzeci dzień podróży. Trzeci marca albo trzeciego marca. Trzecia rocznica. Być na trzecim roku studiów. Zdać do trzeciej klasy. Trafił za trzecim razem. Coś trwa trzeci miesiąc …   Słownik języka polskiego