dopełnić


dopełnić
dk VIa, \dopełnićnię, \dopełnićnisz, \dopełnićnij (\dopełnićpełń), \dopełnićnił, \dopełnićniony - dopełniać ndk I, \dopełnićam, \dopełnićasz, \dopełnićają, \dopełnićaj, \dopełnićał, \dopełnićany
1. «dodać, dolać, dołożyć, dosypać do pełna»

Dopełnić zawartość naczynia.

Dopełniać worek mąki.

◊ Dopełnić miary, miarki «dojść, doprowadzić do pewnych, zwykle najwyższych, granic»
2. «uzupełnić, skompletować»

Dopełnić wiadomości.

Dopełniać elegancką toaletę biżuterią.

3. «wykonać, dokonać, spełnić»

Dopełnić obowiązku.

Dopełnić formalności meldunkowych.

dopełnić się - dopełniać się
1. częściej ndk «uzupełniać się wzajemnie, zgadzać się ze sobą»

Byli dobrym małżeństwem, dopełniali się nawzajem.

fiz. Barwy dopełniające się «pary barw przeciwstawnych, które zmieszane ze sobą w równoważnych ilościach dają barwę neutralną»
mat. Kąty dopełniające się «dwa kąty wypukłe, które w sumie dają kąt prosty»
2. «zostać dokonanym, spełnionym; ziścić się, stać się»

Dopełnił się czyjś los.

Dopełniło się nieszczęście.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • dopełnić — Coś dopełnia reszty zob. reszta 2. Coś dopełniło czary goryczy zob. gorycz 1. Coś dopełniło miary czegoś zob. miara 1 …   Słownik frazeologiczny

  • dopełnić miary [miarki] — {{/stl 13}}{{stl 7}} spowodować gwałtowną zmianę (zwykle na gorsze) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Miary nieszczęścia dopełniła choroba matki. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dopełnić się — Dopełniła się miara, miarka zob. miara 1 …   Słownik frazeologiczny

  • dopełniać się – dopełnić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} dopaso wywać się jeden do drugiego, uzupełniać się tak, aby tworzyć zgodną całość : {{/stl 7}}{{stl 10}}Brat z siostrą dopełniają się znakomicie. Szczegóły wnętrza znakomicie się… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dopełniać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, dopełniaćam, dopełniaća, dopełniaćają, dopełniaćany {{/stl 8}}– dopełnić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, dopełniaćnię, dopełniaćni, dopełniaćnij || rzad. dopełniaćpełń, dopełniaćniony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dopełnienie — n I 1. rzecz. od dopełnić. 2. lm D. dopełnieniełnień «to, czym się coś dopełnia, uzupełnia, kompletuje; dodatek» ∆ mat. Dopełnienie kąta dodatniego «kąt dodatni, który w sumie z kątem danym daje 90°» ∆ Dopełnienie zbioru «w teorii mnogości, w… …   Słownik języka polskiego

  • drzeć — 1. pot. Drzeć z kimś koty «kłócić się z kimś, żyć w niezgodzie, mieć stałe zatargi»: A kto mu da to zwolnienie, kto mu udzieli urlopu?! Dziekan, z którym drze koty? (...) Marzenia ściętej głowy! A. Libera, Madame. 2. pot. Pasy bym z niego (z… …   Słownik frazeologiczny

  • miara — 1. Dopełniła się, przepełniła się, przebrała się miara, miarka; coś dopełniło miary czegoś, przepełniło miarę czegoś «jest czegoś, zwykle czegoś złego, więcej niż można znieść lub tolerować»: Miarka się przebrała i oczekujemy, że premier dojdzie… …   Słownik frazeologiczny

  • prawo — I. 1. Prawo dżungli, pięści «panowanie bezprawia, przemocy, władza silniejszego»: Zrozumiałem, że tu rządzi prawo dżungli. Silniejszy zwycięża, a wobec osiłka nie mam żadnych szans. J. Głębski, Kuracja. Nie mogąc opanować szerzącego się w kraju… …   Słownik frazeologiczny

  • dobrać — dk IX, dobraćbiorę, dobraćbierzesz, dobraćbierz, dobraćbrał, dobraćbrany dobierać ndk I, dobraćam, dobraćasz, dobraćają, dobraćaj, dobraćał, dobraćany 1. «wziąć więcej, dołożyć, dopełnić» Dobrać sobie zupy, deseru. Dobrać materiału na garnitur. 2 …   Słownik języka polskiego