dorżnąć


dorżnąć
+ rzad. dorznąć dk Va, \dorżnąćnę, \dorżnąćniesz, \dorżnąćnij, \dorżnąćnął, \dorżnąćnęła, \dorżnąćnęli, \dorżnąćnięty, \dorżnąćnąwszy - dorzynać ndk I, \dorżnąćam, \dorżnąćasz, \dorżnąćają, \dorżnąćaj, \dorżnąćał, \dorżnąćany
1. «dokończyć rżnięcia; przeciąć, przerżnąć do końca, do określonego miejsca»

Dorżnąć deski na budowę.

Dorzynać belkę, kłodę.

2. «narznąć dodatkowo, na dodatek»

Dorznąć jeszcze trochę sieczki.

3. «zarżnąć ranne albo chore zwierzę; dobić»

Dorżnąć barana, gęś, wieprza.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • dorznąć — → dorżnąć …   Słownik języka polskiego

  • dorzynać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, dorzynaćam, dorzynaća, dorzynaćają, dorzynaćany {{/stl 8}}– dorżnąć {{/stl 13}}{{stl 7}}|| {{/stl 7}}{{stl 8}}rzad. {{/stl 8}}{{stl 22}}dorznąć {{/stl 22}}{{stl 8}}dk IVa, dorzynaćnę, dorzynaćnie, dorzynaćnij,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień