dotrzeć


dotrzeć
dk XI, \dotrzećtrę, \dotrzećtrzesz, \dotrzećtrzyj, \dotrzećtarł, \dotrzećtarty - docierać ndk I, \dotrzećam, \dotrzećasz, \dotrzećają, \dotrzećaj, \dotrzećał, \dotrzećany
1. «utrzeć dodatkową ilość czegoś, utrzeć coś do końca»

Trzeba dotrzeć chrzanu, bo zabraknie.

2. «dostać się dokądś, do kogoś z trudem, z pewnym wysiłkiem; przedrzeć się, przedostać się; dojść, dosięgnąć»

Dotrzeć na szczyt, w głąb dżungli.

Dotrzeć gdzieś z łatwością, z trudem.

Do pokoju docierały słowa rozmowy, gwar ulicy.

Sława jego dotarła do najdalszych zakątków kraju.

∆ Dotrzeć do kogoś, do czyjejś świadomości «wzbudzić czyjeś zainteresowanie, stać się zrozumiałym»
3. techn. «spowodować wzajemne dopasowanie się powierzchni współpracujących części (nowej lub wyremontowanej) maszyny w warunkach zmniejszonego obciążenia jej pracą»

Docierać łożyska, silnik.

Samochód dotarty, nie dotarty.

4. pot. « dostosować, dopasować do siebie (sądy, opinie)»

Docierać poglądy.

5. docierać
dotrzeć się - docierać się techn.
1. «zostać dotartym»

Samochód jeszcze się nie dotarł.

2. pot. «dostosować się do kogoś lub do siebie wzajemnie, przystosować się do kogoś, czegoś; dopasować się»

Stopniowo zaczęli się docierać.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • dotrzeć (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. docierać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • docierać się – dotrzeć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o maszynie, urządzeniu technicznym: dopasowywać wzajemnie swoje współpracujące części : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mechanizm jeszcze się nie dotarł. Silnik już się dotarł. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • docierać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, docieraćam, docieraća, docieraćają, docieraćany {{/stl 8}}– dotrzeć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Vb, docieraćtrę, docieraćtrze, docieraćtrzyj, docieraćtarł, docieraćtarli, docieraćtarty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zalecieć — dk VIIa, zaleciećcę, zaleciećcisz, zaleciećleć, zaleciećciał, zaleciećcieli zalatywać ndk VIIIa, zaleciećtuję, zaleciećtujesz, zaleciećtuj, zaleciećywał 1. «lecąc, unosząc się w powietrzu dotrzeć gdzieś, osiągnąć jakiś cel, kres; dolecieć»… …   Słownik języka polskiego

  • strzecha — Trafić, zbłądzić, dotrzeć itp. pod strzechy «zwykle o książce lub idei: dotrzeć do bardzo wielu ludzi, także prostych i niewykształconych»: Oryginalne dzieła sztuki zdobiły nie tylko domy bogatych mieszczan, ale masowo trafiały także pod strzechy …   Słownik frazeologiczny

  • dobiec — + rzad. dobiegnąć dk Vc, dobiecbiegnę, dobiecbiegniesz, dobiecbiegnij, dobiecbiegł, dobiecbiegli, dobiecbiegłszy dobiegać ndk I, dobiecam, dobiecasz, dobiecają, dobiecaj, dobiecał 1. «biegnąc osiągnąć jakiś cel, dotrzeć do kogoś a. do czegoś»… …   Słownik języka polskiego

  • dojść — dk, dojśćjdę, dojśćjdziesz, dojdź, doszedł, doszła, doszli, doszedłszy dochodzić ndk VIa, dojśćdzę, dojśćdzisz, dojśćchodź, dojśćdził 1. «posuwając się osiągnąć określone miejsce, cel» a) «o ludziach i zwierzętach: idąc dotrzeć dokądś» Dojść do… …   Słownik języka polskiego

  • dolecieć — dk VIIa, doleciećcę, doleciećcisz, doleciećleć, doleciećciał, doleciećcieli dolatywać ndk VIIIa, doleciećtuję, doleciećtujesz, doleciećtuj, doleciećywał 1. «lecąc osiągnąć jakiś cel, kres; dotrzeć» a) «o locie powietrznym» Ptaki dolatują do… …   Słownik języka polskiego

  • nadbiec — a. nadbiegnąć dk Vc, nadbiecbiegnę, nadbiecbiegniesz, nadbiecbiegnij, nadbiecbiegł, nadbiecbiegła, nadbiecbiegli, nadbiecbiegłszy nadbiegać ndk I, nadbiecam, nadbiecasz, nadbiecają, nadbiecaj, nadbiecał 1. «przybyć biegiem w odpowiednim momencie …   Słownik języka polskiego

  • przyjść — dk, przyjdę, przyjdziesz, przyjdź, przyszedł, przyszła, przyszli, przyszedłszy przychodzić ndk VIa, przyjśćdzę, przyjśćdzisz, przyjśćchodź, przyjśćdził 1. «o ludziach i zwierzętach: idąc przybyć dokądś, do kogoś» Przyjść do biura, do domu.… …   Słownik języka polskiego