dożywić


dożywić
dk VIa, \dożywićwię, \dożywićwisz, \dożywićżyw, \dożywićwił, \dożywićwiony - dożywiać ndk I, \dożywićam, \dożywićasz, \dożywićają, \dożywićaj, \dożywićał, \dożywićany
«żywić, karmić dodatkowo, dostarczać brakującego pożywienia»

Dożywiać dzieci w szkole.

Dożywiać zwierzęta w okresie zimowym.

dożywić się - dożywiać się strona zwrotna czas. dożywić - dożywiać

Dożywiała się u krewnych.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • dożywiać się – dożywić się — {{/stl 13}}{{stl 7}} żywić się dodatkowo : {{/stl 7}}{{stl 10}}Studenci dożywiają się w bufecie. W biedzie dożywiali się zebranymi w lesie jagodami. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dokarmić — dk VIa, dokarmićmię, dokarmićmisz, dokarmićkarm, dokarmićmił, dokarmićmiony dokarmiać ndk I, dokarmićam, dokarmićasz, dokarmićają, dokarmićaj, dokarmićał, dokarmićany «nakarmić dodatkowo, dożywić; skończyć czynność karmienia» Dokarmić dziecko.… …   Słownik języka polskiego

  • niedożywienie — n I 1. rzecz. od nie dożywić. 2. «niedostateczne, niewystarczające odżywienie, brak dostatecznej ilość pokarmu» Niedożywienie może być przyczyną anemii …   Słownik języka polskiego

  • podkarmić — dk VIa, podkarmićmię, podkarmićmisz, podkarmićkarm, podkarmićmił, podkarmićmiony podkarmiać ndk I, podkarmićam, podkarmićasz, podkarmićają, podkarmićaj, podkarmićał, podkarmićany «dać komuś dodatkowo pożywienie; karmiąc podtuczyć kogoś; dokarmić …   Słownik języka polskiego

  • dożywiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, dożywiaćam, dożywiaća, dożywiaćają, dożywiaćany {{/stl 8}}– dożywić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, dożywiaćwię, dożywiaćwi, dożywiaćwiony {{/stl 8}}{{stl 7}} dostarczać pokarm osobom lub zwierzętom cierpiącym na… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień