drobno


drobno
\drobnoniej
przysłów. od drobny (tylko w zn. 1 i 2)
a) w zn. 1:

Drobno pokroić, potłuc coś.

Drobno zadrukowana książka.

b) w zn. 2:

Drobno zmielona kawa, kasza.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • drobno — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. drobny (głównie w zn. 3.): Drobno poszatkowana kapusta. Drobno zapisana kartka. Drobno potłuczone szkło. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • drobno- — {{/stl 13}}{{stl 7}} pierwszy człon wyrazów złożonych określający niewielkie rozmiary, drobną budowę, małe znaczenie tego, co nazywa drugi człon, np.: {{/stl 7}}{{stl 8}}drobnolistny, drobnoziarnisty, drobnoustrój {{/stl 8}}{{stl 7}} {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • drobno... — ali drôbno... prvi del zloženk (ó) nanašajoč se na droben: drobnocveten, drobnoglavec, drobnozrnat; drobnoblagoven, drobnolastniški …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • drobno- — «pierwszy człon wyrazów złożonych» a) «będący częścią przymiotnika złożonego, wskazującą na drobne, niewielkie rozmiary, małe znaczenie tego, co nazywa drugi człon złożenia, np. drobnolistny, drobnotowarowy, drobnomieszczański» b) «będący częścią …   Słownik języka polskiego

  • pȍdrobno — pril. na podroban način, sa svim pojedinostima; iscrpno, potanko, detaljno …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • drôben — tudi drobán drôbna o tudi ó prid., drobnéjši (ó ȃ ó) 1. ki ima razmeroma majhne razsežnosti: droben cvet; zbiral je različne drobne predmete; tkanina z drobnim vzorcem; na manjših policah je ležalo razno drobno blago; droben kot makovo zrnce /… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • miał — m IV, D. u, Ms. miale; lm M. y «bardzo drobne cząsteczki jakiegoś minerału; jakakolwiek drobno pokruszona, roztarta substancja; proszek, okruchy» Miał kamienny, skalny. Miał ceglany. Miał cukrowy. Miał cukru. ∆ Miał węgla a. miał węglowy «drobno… …   Słownik języka polskiego

  • miałki — miałkiłcy 1. «drobno pokruszony, drobno roztarty, zmielony; sypki» Miałki piasek, żwir, węgiel. Miałki cukier, pieprz. 2. reg. «płytki, niegłęboki» Miałkie jezioro. Miałkie miejsce w rzece. przen. (ogólnopolskie) «pozbawiony głębszych wartości;… …   Słownik języka polskiego

  • céna — e ž (ẹ) 1. vrednost blaga in storitev, izražena v denarju: cene se dvigajo, padajo, rastejo; pog. cena se suče, vrti okrog pet tisoč dinarjev; znižati, zvišati ceno; ekspr. navijati cene; pog. na trgu držijo cene; pogoditi se, vprašati, zmeniti… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • filigránski — a o prid. (ȃ) nanašajoč se na filigran: filigranski izdelki, okraski / filigranska tehnika; drobno filigransko delo / filigranska delavnica // natančno, drobno izdelan: filigranska ornamentika v knjigi / ekspr. filigransko psihologiziranje… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika