dziwożona


dziwożona
ż IV, CMs. \dziwożonanie; lm D. \dziwożonażon
«w mitologii słowiańskiej: złośliwa boginka, nieprzychylna ludziom, wodząca ich po bagnach i uroczyskach»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • дивъ — дивь (2) 1. Какое то мифическое или реальное существо: Солнце ему (Игорю) тъмою путь заступаше; нощь, стонущи ему грозою, птичь убуди; свистъ звѣринъ въста, збися дивъ, кличетъ връху древа, велитъ послушати земли незнаемѣ. 8 9. Уже снесеся хула… …   Словарь-справочник "Слово о полку Игореве"

  • boginka — ż III, CMs. boginkance; lm D. boginkanek «w mitologii słowiańskiej: każdy z demonów wód, lasów i pól (wodnica, rusałka, dziwożona), mający postać kobiety pięknej i uwodzicielskiej lub odrażająco brzydkiej» …   Słownik języka polskiego

  • boginka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. boginkance; lm D. boginkanek {{/stl 8}}{{stl 7}} w mitologii słowiańskiej: demon, istota nadziemska o postaci kobiecej, szpetna, odrażająca lub piękna, uwodzicielska; rusałka, dziwożona, nimfa : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień