eksmitować


eksmitować
ndk a. dk IV, \eksmitowaćtuję, \eksmitowaćtujesz, \eksmitowaćtuj, \eksmitowaćował, \eksmitowaćowany
«dokonywać, dokonać eksmisji»

Eksmitowano lokatorów z zajmowanego bezprawnie lokalu.

śrdwłc.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • eksmitować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, eksmitowaćtuję, eksmitowaćtuje, eksmitowaćany {{/stl 8}}– wyeksmitować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} dokonywać eksmisji; usuwać z zajmowanego pomieszczenia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Eksmitować dzikich… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • eksmitowanie — n I rzecz. od eksmitować …   Słownik języka polskiego

  • wyeksmitować — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}eksmitować {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień