facjata


facjata
ż IV, CMs. \facjataacie; lm D. \facjataat
1. «pomieszczenie mieszkalne na poddaszu z oknami w połaci dachu, ujętymi w ścianki i nakrytymi własnym daszkiem»

Mieszkać na facjacie.

2. przestarz. dziś żart. «twarz»

Spuchnięta facjata.

‹z wł.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • facjata — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. facjataacie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} nacechowane emocjonalnie określenie twarzy; gęba, pysk {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • facjata — Twarz Eng. The face …   Słownik Polskiego slangu

  • facjata — twarz …   Słownik gwary warszawskiej

  • facjatka — ż III, CMs. facjatkatce; lm D. facjatkatek zdr. od facjata (tylko w zn. 1) Mieszkać na facjatce …   Słownik języka polskiego

  • poddasze — n I; lm D. poddaszeszy «przestrzeń między stromym dachem a ostatnią kondygnacją budynku, wykorzystywana jako strych lub adaptowana do celów mieszkalnych; facjata, mansarda» Pokoik na poddaszu. Mieszkać na poddaszu …   Słownik języka polskiego