figura


figura
ż IV, CMs. \figuraurze; lm D. \figuraur
1. «postać ludzka lub zwierzęca wyobrażona w malarstwie lub rzeźbie; posąg, statua; gwarowe i potoczne: krzyż, posąg, przydrożna kapliczka umieszczane w miejscach otwartych (przy drogach, na placach itp.) i będące przedmiotem kultu»

Gipsowa, kamienna figura.

□ Modli się pod figurą, a ma diabła za skórą.
2. «osoba, człowiek»
a) «wybitna, znana, wyróżniająca się jednostka; osobistość, dygnitarz»

Urzędowa, wpływowa figura.

Być, stać się, zostać figurą.

b) iron. «typ, osobnik, indywiduum»

Podejrzana, śmieszna figura.

◊ Figura spod ciemnej gwiazdy, ciemna figura «człowiek niegodziwy; zakazany typ»
c) «postać utworu literackiego»

Galeria figur fredrowskich.

□ Poważna figura, a w łokciu dziura.
3. «postać, postawa, kształty»

Dziewczęca, szykowna, zgrabna, żołnierska figura.

pot. Ubranie do figury; szyte, dopasowane, skrojone itp. do figury «o dobrze dopasowanym ubraniu»
reg. Chodzić, biegać do figury «chodzić bez wierzchniego okrycia, bez płaszcza»
4. «w szachach: król, dama, wieża, koń, goniec; w kartach: as, król, dama, walet»

Wziąć, stracić, poświęcić figurę.

5. «zespół ruchów wykonywanych na łyżwach, nartach, w tańcu i in., będący urozmaiceniem zwykłej jazdy na łyżwach, zwykłego tańca»

Figura slalomowa.

Figura wyższego pilotażu.

Mazur, walc z figurami.

6. filoz. «w logice: forma sylogizmu o specjalnym układzie członów»
7. lit. «ozdobna budowa zdania, ozdobny zwrot, wyrażenie lub wyraz wzmacniający emocjonalność, obrazowość, ekspresywność języka»

Figura retoryczna, stylistyczna.

Mówić bez figur.

8. mat. «zbiór punktów na płaszczyźnie lub w przestrzeni»
9. muz. «grupa dźwięków tworzących zwrot melodyczny, mająca charakter ornamentu»
łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • figură — FIGÚRĂ, figuri, s.f. 1. Înfăţişare a feţei, a obrazului cuiva; chip, faţă, obraz. ♢ expr. A face figură bună (sau rea) = a face o impresie bună (sau rea) celor din jur. (fam.) A face (cuiva) figura = a face (cuiva) o farsă sau o surpriză… …   Dicționar Român

  • figura — (Del lat. figūra). 1. f. Forma exterior de un cuerpo por la cual se diferencia de otro. 2. cara (ǁ parte anterior de la cabeza). 3. Estatua o pintura que representa el cuerpo de un hombre o animal. 4. En el dibujo, figura que representa el cuerpo …   Diccionario de la lengua española

  • figura — sustantivo femenino 1. Forma exterior o aspecto de un cuerpo: figura esbelta, buena figura. Sonia hace gimnasia todos los días para tener una figura estilizada. 2. Área: geometría Espacio limitado por líneas, o por superficies o caras: figuras… …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • figura — s.f. [dal lat. figura, dal tema di fingĕre plasmare, modellare ]. 1. [aspetto del corpo umano nelle sue linee essenziali: una f. snella, tozza ] ▶◀ corporatura, fattezze, fisico, linea, personale, sembianze. 2. (estens.) a. [immagine che… …   Enciclopedia Italiana

  • Figura — Saltar a navegación, búsqueda La palabra figura puede referirse a: Figura geométrica Figura literaria Figura musical Figura (baile) Obtenido de Figura Categoría: Wikipedia:Desambiguación …   Wikipedia Español

  • figura — FIGURÁ, figurez, vb. I. 1. intranz. A fi prezent undeva, a lua parte la ceva. ♦ A se afla înregistrat, înscris undeva. 2. tranz. (Rar) A înfăţişa ceva (în artele plastice). 3. tranz. (Franţuzism înv.; construit cu dativul) A şi închipui, a şi… …   Dicționar Român

  • figura — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. figuraurze {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} kształt postaci ludzkiej; sylwetka, postawa : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mieć dobrą figurę. Chłopięca figura. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Figura — ist der Name von Katarzyna Figura (* 1962), polnische Schauspielerin Kurt von Figura (* 1944), Professor für Biochemie am Göttinger Zentrum Biochemie und Molekulare Zellbiologie, von 2005 bis 2011 Präsident der Universität Göttingen Lars Figura… …   Deutsch Wikipedia

  • figūra — figūrà sf. (2) TrpŽ 1. išorinė daikto apybraiža, išvaizda. 2. žmogaus ar gyvūno atvaizdas tapyboje, skulptūroje. 3. žmogaus kūno sudėjimas, apybraižos: Graži to žmogaus figūrà DŽ. 4. geom. plokštumos dalis, apribota uždaros linijos: Geometrinė… …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • figura — figúra ž DEFINICIJA 1. a. prikaz čovjeka, životinje itd. na slici ili izveden u skulpturi b. pisani ili tiskani simbol koji predstavlja sve osim slova, posebno brojka 2. stas, oblik tijela [ima lijepu figuru] 3. zadana kretnja u plesu,… …   Hrvatski jezični portal

  • figura — de delito figura penal …   Diccionario de Economía Alkona