front


front
m IV, D. -u, Ms. \frontncie; lm M. -y
1. «przednia strona, przód czegoś; pierwsza linia, czoło oddziału, kolumny»

Front kolumny, pochodu.

Stanąć przed frontem kompanii.

Atakować nieprzyjaciela z frontu.

meteor. Front atmosferyczny (np. front chłodny, ciepły) «warstwa w atmosferze ziemskiej o grubości kilkuset metrów, rozdzielająca dwie masy powietrza różniące się właściwościami fizycznymi, głównie temperaturą; również strefa obejmująca obszar przecięcia się tej warstwy z powierzchnią Ziemi»
◊ Stanąć frontem do kogoś a. do czegoś «zwrócić się twarzą w kierunku kogoś lub czegoś»
2. «ściana budynku prostopadła do ścian szczytowych (bocznych), zwykle reprezentacyjna, skierowana w kierunku ulicy»

Front domu.

Dom zwrócony frontem do ogrodu.

Mieszkać od frontu.

3. wojsk. «miejsce zetknięcia się walczących ze sobą wojsk, linia kontaktu ogniowego z nieprzyjacielem»

Linia frontu.

Przerwać front.

Front przesuwa się, przybliża się.

◊ Walczyć, działać na dwa fronty, na kilka frontów «działać w dwóch, w wielu dziedzinach jednocześnie»
◊ Zwyciężać na wszystkich frontach «odnosić sukcesy w wielu dziedzinach w jakiejś działalności»
◊ Zmienić front «zmienić zdanie, linię postępowania»
4. wojsk. «kilka armii objętych w czasie działań wojennych jednym dowództwem w celu dokonywania większych operacji strategicznych; teren działania tych armii»

Front wschodni.

Front afrykański.

Front białoruski.

przen. (do zn. 2, 3)
a) «zjednoczenie się ludzi w celu osiągnięcia jakiegoś wspólnego celu»

Front narodowy.

Front obrońców pokoju.

b) «określona dziedzina działalności państwowej lub społecznej; zakres czyjejś wspólnej działalności»

Pracownicy frontu kulturalnego.

Front robót.

5. wojsk. lotn. «szyk samolotów podczas lotu grupowego; samoloty w szeregu, jeden obok drugiego»
‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • front — [ frɔ̃ ] n. m. • 1080; lat. frons I ♦ 1 ♦ Partie supérieure de la face humaine, comprise entre les sourcils et la racine des cheveux, et s étendant d une tempe à l autre. Un front haut, élevé, large, bombé, fuyant. Les rides du front. Cheveux sur …   Encyclopédie Universelle

  • front — FRONT. s. m. La partie du visage qui est depuis la racine des cheveux jusqu aux sourcils. Grand front. large front. front elevé. front ouvert. front serein. front descouvert. front majestueux. on lit sur son front, on voit sur son front. avoir… …   Dictionnaire de l'Académie française

  • FRONT TV — FRONT is an international broadcast design and branding firm for television, film and interactive media. FRONT specializes in creative thinking, network branding, station IDS, film titles, 2D 3D animation, web, print, and sound design. FRONT is… …   Wikipedia

  • Front — (fr[u^]nt), n. [F. frant forehead, L. frons, frontis; perh. akin to E. brow.] 1. The forehead or brow, the part of the face above the eyes; sometimes, also, the whole face. [1913 Webster] Bless d with his father s front, his mother s tongue. Pope …   The Collaborative International Dictionary of English

  • front — FRONT, fronturi, s.n. 1. Loc unde se dau lupte militare în timp de război; totalitatea forţelor militare care operează pe câmpul de luptă sub o comandă unică. ♢ expr. A rupe (sau a sparge) frontul = a rupe linia de apărare a inamicului, a… …   Dicționar Român

  • Front — may refer to:* The Front , a 1976 film * The Hybrid Front, a Sega Mega Drive strategy game * The Front (The Simpsons episode) * Front (identity) for a blacklisted artist * Front (magazine) * Front (military), an area where armies are engaged in… …   Wikipedia

  • front — ► NOUN 1) the side or part of an object that presents itself to view or that is normally seen first. 2) the position directly ahead. 3) the forward facing part of a person s body. 4) any face of a building, especially that of the main entrance:… …   English terms dictionary

  • Front — Front, v. t. [imp. & p. p. {Fronted}; p. pr. & vb. n. {Fronting}.] 1. To oppose face to face; to oppose directly; to meet in a hostile manner. [1913 Webster] You four shall front them in the narrow lane. Shak. [1913 Webster] 2. To appear before;… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • front — front1 [frunt] n. [ME < OFr < L frons (gen. frontis), forehead, front < IE * bhren , to project > OE brant, steep, high] 1. Now Rare a) the forehead b) the face; countenance 2. a) attitude or appearance, as of the face, indicati …   English World dictionary

  • Front — Front …   Wikipedia Español

  • Front — Sf Vorderseite, vordere Reihe std. (17. Jh.) Entlehnung. Entlehnt aus frz. front m., dieses aus l. frōns (frontis) Stirn, vordere Linie . Das Substantiv im Deutschen weitgehend festgelegt auf vorderste Kriegslinie . Adjektiv: frontal.    Ebenso… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache