anortyt

anortyt
m IV, D. -u, Ms. \anortytycie; lm M. -y
miner. «glinokrzemian wapnia, minerał z grupy plagioklazów, bezbarwny, biały lub żółtawy, często przezroczysty; występuje w niektórych skałach magmowych»
‹z gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Look at other dictionaries:

  • an- — «pierwszy człon wyrazów złożonych, w których drugi człon zaczyna się na samogłoskę (odpowiednik członu a przed spółgłoską), oznaczający zaprzeczenie, brak czegoś, obojętność względem czegoś, np. anaeroby, anastygmat, anorganiczny, anortyt» ‹gr.› …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”