głos


głos
m IV, D. -u, Ms. \głossie; lm M. -y
1. «dźwięk (artykułowany) wydawany przez istoty żyjące, mowa, śpiew; także wszelkie bodźce zewnętrzne oddziałujące na zmysł słuchu, brzmienie czegokolwiek»

Donośny, mocny, słaby głos.

Cienki, gruby głos.

Dźwięczny, melodyjny, srebrzysty, aksamitny głos.

Drewniany, chropawy, matowy, nosowy głos.

Głos kobiecy, męski, dziecinny a. dziecięcy.

Głos altowy, basowy, sopranowy, tenorowy.

Głos śpiewaka.

Głosy ptaków.

Głosy trąb, dział.

Jękliwy głos syren.

Brzmienie głosu.

Skala głosu.

Mówić ostrym, podniesionym, podniosłym, nieswoim itp. głosem.

Wydawać głos.

Dobywać resztek głosu.

Natężać, ściszać, tłumić, zawieszać głos.

Nagrać czyjś głos na taśmę.

Głos dźwięczy, niesie się, rozlega, rozchodzi się.

Głos wibruje, drży, łamie się, rwie się, cichnie, milknie, opada, słabnie, zamiera, więźnie w gardle.

◊ Głos krwi a) «popęd naturalny, instynkt» b) «poczucie więzi rodzinnej, rodowej, narodowej»
◊ Głos wołającego na puszczy «rady, polecenia itp. bezskuteczne, nie znajdujące u kogoś oddźwięku, posłuchu»
◊ Mówić, płakać itp. na głos «mówić, płakać nie szeptem, słyszalnie»
◊ Na cały głos, w głos «bardzo głośno»
◊ Mieć głos «mieć głos mocny, o dużej skali, nadający się do śpiewu»
◊ Stracić głos «nie móc śpiewać, stracić zdolność śpiewu»
◊ Podnosić głos (na kogoś) «mówić bardzo głośno, zwykle ze zdenerwowaniem, z gniewem, krzycząc na kogoś, strofując kogoś»
◊ Zedrzeć głos «utracić przyjemne brzmienie głosu wskutek jego natężania, forsowania»
◊ Zedrzeć głos prosząc, namawiając do czegoś, radząc komuś itp. «bezskutecznie kogoś prosić, namawiać, komuś radzić itp.»
◊ Krzyczeć wielkim głosem «usilnie, dobitnie zwracać czyjąś uwagę, wskazywać na coś; domagać się czegoś, nawoływać do czegoś»
◊ Śpiewać pełnym głosem «śpiewać wyzyskując całą skalę i barwę głosu»
□ Psie głosy nie idą w niebiosy.przen. «nakaz wewnętrzny»

Głos rozsądku, sumienia.

Iść za głosem serca.

2. «partia jakiegoś instrumentu lub śpiewaka w utworze zespołowym; nuty tej partii; grupa w chórze śpiewająca tę partię»

Pierwszy, drugi głos.

Śpiewać na głosy.

Kantata na głos barytonowy i orkiestrę.

3. «prawo przemawiania, możność wypowiedzi; przemówienie, wypowiedź»

Głosy sprzeciwu, protestu.

Głosy w dyskusji.

Prosić o głos.

Zapisać się do głosu.

Dopuścić kogoś do głosu.

Udzielić komuś głosu.

Odebrać komuś głos.

◊ Zabierać, zabrać głos «przemawiać, wypowiadać się»
◊ Mieć głos «przemawiać»
◊ Głos ma… «formuła wypowiadana przy udzielaniu komuś prawa do przemawiania, wypowiadania się»
◊ Dojść do głosu «uzyskać możność wypowiedzenia się (w dyskusji)»
przen. «uzyskać możność decydowania, wpływania na coś»
◊ Coś dochodzi do głosu «coś się uzewnętrznia, zostaje wyrażone»
◊ Nie mieć głosu gdzieś, w czymś, wśród kogoś «nie móc decydować, nie liczyć się, nie mieć gdzieś poważania»
□ Dzieci i ryby głosu nie mają.
4. «zdanie, sąd, opinia»

Głosy krytyki, prasy.

Mieć głos doradczy, decydujący w jakiejś sprawie.

Liczyć się z czyimś głosem.

5. «decyzja wyrażona przez głosowanie za pomocą umownych znaków, np. złożenia kartki, podniesienia ręki itp.; głosowanie; także kartka, gałka wyrażające tę decyzję»

Wybrać kogoś, odrzucić wniosek itp. większością głosów.

Przejść przeważającą liczbą głosów.

Obliczać głosy.

Wstrzymać się od głosu.

∆ Dać, oddać głos «głosować»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • glos — glos·si·ly; glos·si·na; glos·si·ness; glos·sin·i·dae; glos·si·pho·nia; glos·si·pho·ni·idae; glos·si·tis; glos·sog·ra·pher; glos·sog·ra·phy; glos·so·hy·al; glos·soid; glos·so·kinesthetic; glos·so·la·lia; glos·so·log·i·cal; glos·sol·o·gist;… …   English syllables

  • Glos — auf der JU Landesversammlung 2005 in Schweinfurt Michael Glos (* 14. Dezember 1944 in Brünnau) ist ein deutscher Politiker (CSU). Er war von 2005 bis 2009 Bundesminister für Wirtscha …   Deutsch Wikipedia

  • głos — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. głossie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} bodźce zewnętrzne odbierane zmysłem słuchu; brzmienie czegokolwiek : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mieć mocny, donośny głos. Słyszeć czyjś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Glös — is the side project of indie rock musicians and siblings Keeley Davis and Maura Davis, along with friend Cornbread Compton. The group released its debut album on Lovitt Records in 2007.LineupKeeley Davis: Guitar, Programming, Bass, Lead… …   Wikipedia

  • glos|sa — «GLOS uh», noun, plural glos|sae «GLOS ee». the center of the end of the labium of certain insects. ╂[< New Latin glossa < Greek glôssa tongue] …   Useful english dictionary

  • Głos — (lit. from Polish: Voice ) is a Polish socio political weekly magazine. Its editor in chief is Polish politician Antoni Macierewicz. It has a self declared Catholic nationalist bias ( Głos: tygodnik katolicko narodowy ). It traces its tradition… …   Wikipedia

  • glos — GLÓS elem. v. gloso . Trimis de tavi, 13.09.2007. Sursa: MDN  GLOS elem. v. gloso . Trimis de tavi, 13.09.2007. Sursa: MDN  GLOS v. gloso . Trimis de LauraGellner, 13.09.2007. Sursa: DN …   Dicționar Român

  • Glos — País …   Wikipedia Español

  • glos|sa|ry — «GLOS uhr ee, GLS », noun, plural ries. 1. a list of special, technical, or hard words, usually in alphabetical order, with explanations or comments; collection of glosses: »a glossary to Shakespeare s plays. Some textbooks have glossaries at the …   Useful english dictionary

  • glos|so|la|li|a — «GLOS uh LAY lee uh, GLS », noun. 1. a) the gift of tongues; the power to speak in strange, foreign languages (in the Bible, Acts 2:4). b) speech without meaning, uttered in a state of ecstasy (in the Bible, I Corinthians 14:2 14). 2. (at a… …   Useful english dictionary

  • glos — glos(e, glos see gloze, gloz …   Useful english dictionary