granica


granica
ż II, DCMs. \granicacy; lm D. \granicaic
1. «linia zamykająca lub oddzielająca pewien określony obszar; kontur, zarys; linia oddzielająca terytorium jednego państwa od innych»

Granica parceli, wsi, miasta, województwa.

Granica zasięgu geograficznego roślin, zwierząt, siedzib ludzkich.

Lądowa, wodna, granica państwa.

Określić, oznaczyć, wytyczyć granice.

∆ Granice naturalne «granice przebiegające wzdłuż naturalnych elementów krajobrazu (np. wzdłuż rzeki, jeziora, linii brzegowej morza, pasma górskiego itp.
◊ Dolna, górna granica czegoś (np. lasów, wiecznego śniegu, wytrzymałości materiałów) «miejsce lub moment, poza które dane zjawisko nie sięga lub nie powinno sięgać»
◊ Jechać, wysłać kogoś za granicę «jechać, wysłać kogoś do obcego państwa, kraju»
◊ Mieszkać, przebywać, studiować itp. za granicą «mieszkać itp. poza krajem, w obcym państwie»
◊ Otworzyć granice «zezwolić na przekraczanie granic państwa i przebywanie na jego terytorium bez żadnych formalności urzędowych»
◊ Zamknąć granicę «zabronić wstępu na terytorium państwa»
◊ Naruszyć granice «o wojsku, armii: przekroczyć granicę obcego państwa»
◊ Wejść, wkroczyć, wedrzeć się, wtargnąć itp. w czyjeś granice «zająć część terytorium innego państwa»
◊ Przejść, przedostać się, uciec itp. przez zieloną granicę «przejść granicę nielegalnie, bez zezwolenia władz»
◊ Uciekać, wypędzać za dziesiątą granicę «uciekać, wypędzać bardzo daleko, nie wiadomo gdzie»
przen. «linia podziału, czynniki różnicujące»

Zacierają się granice między miastem i wsią, między marzeniem i rzeczywistością.

2. «pewien ograniczony zasięg, miara, kres czegoś dozwolonego, przyjętego; koniec, kres możliwości»

Nie znał granic w dowcipach.

Jej rozpacz nie miała granic.

Wszystko ma swoje granice.

Nie przekraczał granic dobrego wychowania.

◊ Bez granic a) przymiotnikowo «nieskończony, ogromny, wielki; nie dający się ogarnąć, nie mający miary; bezgraniczny»

Ocean bez granic.

Miłość bez granic.

b) przysłówkowo «nieskończenie, ogromnie, bezmiernie; bezgranicznie»

Kochać, tęsknić bez granic.

Cierpliwy bez granic.

◊ Doprowadzać, posuwać się do ostatecznych, najdalszych granic «doprowadzać do kresu możliwości; dochodzić do punktu kulminacyjnego, do ostateczności»
◊ Przekraczać, przechodzić itp. wszelkie granice «nie mieć miary, stawać się nadmiernym, niedopuszczalnym»
◊ Coś waha się, zamyka się w granicach «coś mieści się w ustalonych normach, coś ma pewien określony zakres, zasięg»
◊ Zakreślić, oznaczyć itp. granice czegoś «ustalić zakres, zasięg, miarę czegoś»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • granica — grànica ž DEFINICIJA 1. crta koja obilježava dokle se prostire jedna, a počinje druga državna, upravna ili administrativna jedinica [državna granica; granica lovišta]; međa 2. mogućnost itd. do koje što doseže, do koje je što dopušteno [granica… …   Hrvatski jezični portal

  • granica — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIc {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} miejsce, w którym kończy się jakiś obszar; linia oddzielająca jakiś obszar od innych; także umowna linia oddzielająca terytorium danego państwa od… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Granica — ist das altslawische Wort für Grenze. Es ist in den meisten slawischen Sprachen unverändert erhalten (kyrillisch „граница“), nur im Tschechischen heißt es „hranice“. Im Mittelalter wurde Granica im Zuge der Deutschen Ostkolonisation aus dem… …   Deutsch Wikipedia

  • Granica — may refer to the following places in Poland: *Granica, Lower Silesian Voivodeship (south west Poland) *Granica, Subcarpathian Voivodeship (south east Poland) …   Wikipedia

  • Granica —  Cette page d’homonymie répertorie les différentes localités partageant un même nom. Granica est un toponyme qui peut désigner : Granica, un village de Bosnie Herzégovine situé dans la municipalité de Bileća, République serbe de… …   Wikipédia en Français

  • grànica — grànic|a ž 1. {{001f}}crta koja obilježava dokle se prostire jedna, a počinje druga državna, upravna ili administrativna jedinica [državna ∼a; ∼a lovišta]; međa 2. {{001f}}mogućnost itd. do koje što doseže, do koje je što dopušteno [∼a… …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • Granica — Original name in latin Granica Name in other language State code PL Continent/City Europe/Warsaw longitude 52.13359 latitude 20.80313 altitude 100 Population 1110 Date 2010 10 28 …   Cities with a population over 1000 database

  • gránica — e ž (ȃ) zastar. črta, ki ločuje, razmejuje države ali ozemlja; meja: ta cesta pelje proti granici; šel je čez granico; deželna, državna granica …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • granica — 1. Bez granic a) «niedający się ogarnąć, niemający miary; bezgraniczny, nieskończony, ogromny, wielki»: Słowa gniewnego nie rzekł. Ani w spojrzeniu jego nie było gniewu, tylko gorycz zawodu i zdumienie bez granic. T. Parnicki, Orły. b)… …   Słownik frazeologiczny

  • Granica —    Town in Kosovo, Yugoslavia. Since 1945 it has become a place of Gypsy pilgrimage on the Orthodox Feast of the Assumption (August 27 28) …   Historical dictionary of the Gypsies