gubić


gubić
ndk VIa, \gubićbię, \gubićbisz, gub, \gubićbił, \gubićbiony
1. «dopuszczać, żeby coś zginęło, tracić coś przez nieuwagę; upuszczać coś bezwiednie»

Gubić pieniądze, rękawiczki.

∆ Gubić krok, takt, rytm «maszerując, idąc, tańcząc mylić krok; grać, śpiewać nie w takt»
∆ Gubić oczko (w robocie na drutach, szydełkiem) a) «niechcący zsunąć oczko z drutu (z szydełka) powodując błąd w robocie» b) «zamykać oczko dla skrócenia przerabianego rzędu»
◊ Gubić myśl, wątek «zapominać o tym, co się myślało albo mówiło, nie móc się skupić, zebrać myśli»
2. «doprowadzać kogoś do zguby, upadku, klęski; narażać kogoś na zgubę, śmierć»

Gubi go własna lekkomyślność.

gubić się
1. «tracić rozeznanie w terenie, nie móc znaleźć drogi»

Gubić się w lesie.

2. «tracić orientację w jakiejś rzeczy, sytuacji, zagadnieniu»

Gubić się w domysłach, w szczegółach.

3. «gubić, tracić siebie wzajemnie z oczu»

Gubią się w tłumie.

4. «o przedmiotach: ginąć, przepadać, stawać się niewidocznym, zapodziewać się»

Gubią się parasolki, rękawiczki.

5. strona zwrotna czas. gubić w zn. 2

Gubi się przez lekkomyślność.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • gubić — kogoś, coś z oczu (z oka) zob. oko 57. Gubić krok zob. krok 18. Gubić myśl, wątek zob. zgubić 2. Gubić rytm, takt zob. zgubić 3 …   Słownik frazeologiczny

  • gubić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, gubićbię, gubićbi, gubićbiony {{/stl 8}}– zgubić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} stracić coś przez nieuwagę; błądzić : {{/stl 7}}{{stl 10}}Gubić… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gubić się – zgubić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o przedmiotach: ginąć, przepadać nie wiadomo kiedy i gdzie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Drobne monety łatwo się gubią. Gdzieś mi się zgubiło jej zdjęcie. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gubić się w domysłach — {{/stl 13}}{{stl 7}} bezskutecznie starać się coś zrozumieć : {{/stl 7}}{{stl 10}}Po rozmowie z szefem gubił się w domysłach, próbując ocenić jego propozycję. (Z) {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • tracić – stracić [gubić – zgubić] wątek — {{/stl 13}}{{stl 7}} przestawać rozumieć to, co ktoś mówi, co się czyta, czego się słucha, nie móc się skupić na danym temacie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mówił długo i nudno, więc słuchacze szybko stracili wątek. Ciągły ruch w czytelni sprawiał, że… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zgubić — 1. Zgubić drogę, ścieżkę, szlak «zejść z właściwej drogi i nie móc jej odnaleźć, zabłądzić»: Nie mogli dojść do sklepu, zgubili drogę i ledwo trafili z powrotem. Nie poznawali miasta, wszystkie ulice były jak przestawione. B. Schulz, Sklepy.… …   Słownik frazeologiczny

  • ginąć — ndk Vb, ginąćnę, ginąćniesz, giń, ginąćnął, ginąćnęła, ginąćnęli 1. «tracić życie, umierać, szczególnie śmiercią gwałtowną (zwłaszcza w odniesieniu do ludzi); przestawać istnieć» Ginąć w walce, na wojnie, od kuli. Ginąć w tragicznych wypadkach.… …   Słownik języka polskiego

  • zaplątywać się – zaplątać się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ulegać zaplątaniu, okręcać się bezładnie wokół czegoś; motać się, gmatwać się, supłać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Włosy, nici zaplątały się. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • губить — гублю, укр. губити, ст. слав. гоубити ὀλεθρεύειν (Супр.), болг. губя, сербохорв. гу̀бити, словен. gubiti, польск. gubic терять , чеш. hubiti губить , в. луж. zhubic, н. луж. zgubis. Полная ступень вокализма по отношению к *gъb ; см. гнуть …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • krok — 1. Ani na krok «wcale, w ogóle, ani trochę, ani na chwilę»: Tymczasem nie jej, która cię porzuciła, ale mnie jesteś winien wdzięczność i przywiązanie. Mnie, który się tobą opiekował przez całe życie, nie odstąpił cię ani na krok, zapewnił ci… …   Słownik frazeologiczny