gulgotać


gulgotać
ndk IX, \gulgotaćocze a. \gulgotaćoce, \gulgotaćał
«o przelewającym się lub gotującym płynie: wydawać charakterystyczne dźwięki; o niektórych ptakach: wydawać charakterystyczne dźwięki zbliżone do odgłosu gotującego się płynu; bulgotać»

Zupa w garnku gulgocze.

Indyk gulgocze.

przen. «mówić niewyraźnie, niezrozumiale; bełkotać»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • gulgotać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, gulgotaćoczę || gulgotaćocę, gulgotaćocze || gulgotaćoce {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o indyku: wydawać głos : {{/stl 7}}{{stl 10}}Indyk gulgotał groźnie. {{/stl 10}}{{stl 20}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gulgotanie — n I rzecz. od gulgotać …   Słownik języka polskiego