handryczyć się


handryczyć się
ndk VIb, \handryczyć sięczę się, \handryczyć sięczysz się, \handryczyć sięycz się, \handryczyć sięczył się
pot. «sprzeczać się, spierać się; certować się»

Handryczyć się po całych dniach.

Handryczyć się o coś.

Handryczyć się z kimś.

‹z niem.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • handryczyć się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, handryczyć sięczę się, handryczyć sięczy się {{/stl 8}}{{stl 7}}, {{/stl 7}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} spierać się, kłócić się z kimś uparcie, chcąc komuś dokuczyć lub zmusić do zrobienia czegoś; drażnić… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • handryczenie się — n I rzecz. od handryczyć się …   Słownik języka polskiego