antytalent


antytalent
m IV, D. -u, Ms. \antytalentncie; lm M. -y
1. «całkowity, zdecydowany brak uzdolnienia w jakimś kierunku»

Mieć antytalent do czegoś.

Przejawiać antytalent organizacyjny.

2. «człowiek wykazujący taki brak uzdolnienia»

Antytalent pedagogiczny.

Być antytalentem do czegoś.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • antytalent — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. antytalentncie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} osoba pozbawiona uzdolnień w jakimś kierunku : {{/stl 7}}{{stl 10}}Antytalent aktorski. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bakier — 1. pot. Być z czymś na bakier a) «niezbyt dobrze coś umieć, nie znać się na czymś»: Miał antytalent do nauki języków obcych. Z historią był także na bakier. K. Moczarski, Rozmowy. b) «być w sprzeczności, w konflikcie z czymś»: Pisarz jest zawsze… …   Słownik frazeologiczny

  • lingwistyczny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} mający związek z lingwistyką; językoznawczy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Teorie lingwistyczne. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień