insynuacja

insynuacja
ż I, DCMs. \insynuacjacji; lm D. \insynuacjacji (\insynuacjacyj)
«przypisywanie, wmawianie komuś postępków, myśli, intencji itp. nieprawdziwych, krzywdzących daną osobę; niesłuszny zarzut, wymysł (o kimś)»

Złośliwe insynuacje.

Insynuacje pod czyimś adresem.

Rozpowszechniać, szerzyć insynuacje o czymś.

Oskarżenie oparte na insynuacjach.

‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

См. также в других словарях:

  • insynuacja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, lm D. insynuacjacji {{/stl 8}}{{stl 7}} krzywdzące, niepoparte żadnymi dowodami przypisywanie komuś czynów, zamiarów, intencji niegodnych lub niezgodnych z prawem, obyczajami; pogłoska, niesłuszne oskarżenie,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • інсинуація — Інсинуація: наклепницьке звинувачення [46 1,46 2] натяк, наклеп, хитра, зла чутка про когось, щоб йому нашкодити [47] інсинуація (240) (insynuacja) [MО,III] …   Толковый украинский словарь


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»