inwektywa

inwektywa
ż IV, CMs. \inwektywawie; lm D. \inwektywayw
książk. «zarzut obrażający, zniewaga słowna, obelga»

Rzucać na kogoś inwektywy.

‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

См. также в других словарях:

  • inwektywa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. inwektywawie {{/stl 8}}{{stl 7}} zniesławiający, obrażający zarzut, obelga : {{/stl 7}}{{stl 10}}Posłużyć się inwektywami w polemice. Posłowie obrzucali się niewybrednymi inwektywami. <łac.> {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»