kaprys


kaprys
m IV, D. -u, Ms. \kapryssie; lm M. -y
1. «chwilowa, łatwo zmieniająca się zachcianka; fantazja, dziwactwo»

Przelotny kaprys.

Dziecinne kaprysy.

Cierpieć, znosić czyjeś kaprysy.

Dogadzać czyimś kaprysom.

Mieć kaprysy.

Robić coś dla kaprysu.

Zależeć od czyichś kaprysów.

przen. «nieoczekiwana, zaskakująca zmiana, coś czego nie można przewidzieć; zmienność»

Kaprys losu.

Kaprysy mody.

Kaprysy pogody, aury.

2. muz. «utwór instrumentalny polifoniczny, oparty na technice imitacyjnej (XVI-XVII w.), mający swobodną budowę i pogodny charakter; później (XIX w.) - scherzo, etiuda wirtuozowska, fantazja orkiestrowa itp.»
fr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • kaprys — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. kapryssie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} chwilowe, łatwo zmieniające się pragnienie czegoś; zachcianka, humor, fanaberia, grymas : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kobiece, dziecinne… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kaprys — Uprzedzać czyjeś kaprysy zob. uprzedzić 1 …   Słownik frazeologiczny

  • Hotel Kaprys — (Świdnik,Польша) Категория отеля: 2 звездочный отель Адрес: ul. E. Orzeszkowej 1, 21 04 …   Каталог отелей

  • Villa Kaprys — (Кудова Здруй,Польша) Категория отеля: Адрес: ul. Generała Władysława Sikorskiego 2, 57 350 Кудо …   Каталог отелей

  • widzimisię — Kaprys; opinia; zdanie Eng. One s own caprice, whim, or opinion; discretion …   Słownik Polskiego slangu

  • Apolinary Szeluto — (* 23. Juli 1884 in Sankt Petersburg; † 22. August 1966 in Chodziez) war ein polnischer Komponist. Szeluto hatte ab dem neunten Lebensjahr Klavierunterricht und war während seiner Gymnasialzeit Schüler von Stanislaw Eksner, dem Leiter des… …   Deutsch Wikipedia

  • Tadeusz Paciorkiewicz — (* 17. Oktober 1916 in Sierpc; † 21. November 1998 in Warschau) war ein polnischer Komponist, Organist und Musikpädagoge. Paciorkiewicz studierte von 1936 bis 1939 am Warschauer Konservatorium Orgel bei Bronisław Rutkowski. Nach dem Krieg trat er …   Deutsch Wikipedia

  • capriccio — [wym. kapriczjo] n I; lm D. capricciocciów 1. muz. «krótki solowy utwór instrumentalny o charakterze swobodnej improwizacji, rodzaj wirtuozowskiej etiudy, lirycznej miniatury lub fantazji; dawniej także utwór polifoniczny (pierwowzór fugi);… …   Słownik języka polskiego

  • chimera — ż IV, CMs. chimeraerze; lm D. chimeraer 1. Chimera, blm «w mitologii greckiej: potwór ziejący ogniem, o postaci lwa z głową kozy na grzbiecie i wężem zamiast ogona» 2. «przedstawienie tegoż potwora (czasem także w zmodyfikowanej postaci, np. jako …   Słownik języka polskiego

  • fantazja — ż I, DCMs. fantazjazji; lm D. fantazjazji (fantazjazyj) 1. blm «zdolność do wyobrażania sobie czegoś; wyobraźnia twórcza; zmyślenie, urojenie, pomysł» Bujna, wybujała, bogata, płodna fantazja. Fantazja artystyczna, poetycka. Twór, wytwór fantazji …   Słownik języka polskiego