arianin


arianin
m V, DB. \arianinanina; lm M. \arianinanie, DB. \arianinan
1. rel. «wyznawca arianizmu; antytrynitariusz»
2. rel. «wyznawca polskiego arianizmu, członek grupy religijnej działającej w Polsce w XVI i XVII w., odznaczającej się radykalizmem społecznym; w lm nazwa tej grupy; bracia polscy»
‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • arianin — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IV, Mc. arianinaninie; lm D. arianinan {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wyznawca, zwolennik arianizmu {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} wyznawca… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • arianka — ż III, CMs. ariankance; lm D. ariankanek forma ż. od arianin …   Słownik języka polskiego

  • ariański — ariańskiscy przym. od arianin Doktryna ariańska. Gmina ariańska …   Słownik języka polskiego

  • antytrynitariusz — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos V, lm M. e, D. y {{/stl 8}}{{stl 7}} wyznawca, zwolennik arianizmu, arianin, brat polski {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ariański — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ib, ariańskiscy, {{/stl 8}}{{stl 7}}od rz. arianin: Zbór ariański. Gminy ariańskie. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • brat polski — {{/stl 13}}{{stl 7}} wyznawca, zwolennik arianizmu; antytrynitariusz, arianin {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień