as


as
I
m IV, DB. asa, Ms. asie; lm M. asy
1. «karta do gry, mająca najwyższą wartość w danym kolorze»

As karo.

As kierowy, treflowy, pikowy.

Bić asem atutowym.

Wychodzić asem kierowym (a. z asa kierowego).

2. «człowiek celujący w czymś (np. w zawodzie, w jakiejś umiejętności); mistrz, znakomitość»

As lotnictwa, wywiadu.

As w strzelaniu bramek.

Eskadra samych asów.

fr. z łac.
II
m IV, DB. asa, Ms. asie; lm M. asy
1. «w starożytnym Rzymie: jednostka ciężaru, równa początkowo około 273 g, potem 1 uncji (około 27 g) lub 1 semiuncji (koło 16 g)»
2. «w starożytnym Rzymie: moneta miedziana bita od IV w. p.n.e.; używana również w średniowieczu w niektórych państwach europejskich»
łac.
III
n ndm
muz. «nuta oznaczająca dźwięk obniżony o pół tonu (o półton) w stosunku do dźwięku a»
∆ Gama, tonacja As-dur «gama, tonacja durowa (a. majorowa), mająca cztery bemole, oparta na dźwięku as jako tonie podstawowym»
∆ Gama, tonacja as-moll «gama, tonacja molowa (a. minorowa), mająca siedem bemoli, oparta na dźwięku as jako tonie podstawowym»
‹od nazwy dźwięku a +(e)s (cecha bemoli)›

Słownik języka polskiego . 2013.