kolumienka


kolumienka
ż III, CMs. \kolumienkance; lm D. \kolumienkanek
zdr. od kolumna (zwykle w zn. 1 i 6)
a) w zn. 1:

Ganek z daszkiem wspartym na kolumienkach.

b) w zn. 6:

Podsumowywać kolumienki cyfr.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • kolumienka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. kolumienkance; lm D. kolumienkanek, {{/stl 8}}{{stl 7}}zdr. od rz. kolumna w zn. 1.: Pałac z kolumienkami u wejścia; w zn. 6.: Kolumienki cyfr, liter. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • służka — ż III, CMs. służkażce; lm D. służkażek 1. archit. «w architekturze gotyckiej: cienka kolumienka zespolona z filarem wolno stojącym lub przyściennym, podtrzymująca sklepienie» 2. ż a. m; lm M. służkaki (także: służkakowie tylko o mężczyznach), D.… …   Słownik języka polskiego

  • tralka — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ib, CMc. tralkalce; lm D. tralkalek, archit. {{/stl 8}}{{stl 7}} mała ozdobna kolumienka lub słupek rozmaicie profilowany, podtrzymujący poręcz balkonu, schodów itp. : {{/stl 7}}{{stl 10}}Toczone tralki na schodach.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień