koniina


koniina
ż IV, CMs. \koniinanie, blm
chem. «główny alkaloid szczwołu plamistego, bezbarwna, oleista ciecz o mysim zapachu, będąca trucizną porażającą autonomiczny system nerwowy, działającą silnie na zakończenia nerwów ruchowych»
n.-łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • koniin — konìīn (konìjīn) m <G koniína> DEFINICIJA kem. prvi sintetski proizveden alkaloid; inače deriviran iz kukute, dvogodišnje zeleni iz porodice štitarki, izrazito otrovan ETIMOLOGIJA nlat. Conium maculatum: kukuta ≃ grč. kṓneion: kukuta + in …   Hrvatski jezični portal