asygnata


asygnata
ż IV, CMs. \asygnataacie; lm D. \asygnataat
1. «dokument będący dowodem przeprowadzenia operacji gotówkowej przez kasę»
2. przestarz. «pieniądz papierowy; banknot»

Sturublowa asygnata.

Bić asygnaty.

‹z łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • asygnata — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. asygnataacie {{/stl 8}}{{stl 7}} dokument kasowy będący podstawą dokonywania wpłat lub wypłat <łac.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przychodowy — przym. od przychód ∆ hand. Kwit, kwitariusz przychodowy, asygnata przychodowa «kwit, kwitariusz w kasie lub w magazynie, na którym notuje się wpływy gotówkowe, towarowe itp.» …   Słownik języka polskiego

  • rozchodowy — przym. od rozchód Dowód, kwit rozchodowy. Asygnata rozchodowa …   Słownik języka polskiego

  • kontrasygnata — {{/stl 13}}{{stl 7}}[wym. kontr asygnata] {{/stl 7}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. kontrasygnataacie {{/stl 8}}{{stl 7}} podpisanie przez drugą osobę jakiegoś aktu prawnego, gwarantującego jego ważność, zwłaszcza podpisanie aktu prawnego głowy państwa… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień