koszenila


koszenila
ż I, DCMs. \koszenilali
1. lm D. \koszenilail
zool. «Dactylopius coccus, pluskwiak należący do nadrodziny czerwców, pochodzący z Meksyku, dawniej hodowany ze względu na barwnik; żyje na opuncjach»
2. blm
techn. «karminowy barwnik naturalny otrzymywany z pluskwiaków o tej samej nazwie; stosowany dawniej do barwienia tkanin, obecnie głównie do barwienia wyrobów cukierniczych, kosmetyków»
fr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • czerwiec — m II, D. czerwiecwca; lm M. czerwiecwce 1. «szósty z kolei miesiąc w roku, pierwszy miesiąc letni, którego 21 dzień jest najdłuższym dniem w roku» Słoneczny, upalny czerwiec. Wyjechać drugiego czerwca. W dniu piątym czerwca. Mieć urlop w czerwcu …   Słownik języka polskiego

  • koszenilina — ż IV, CMs. koszenilinanie, blm → koszenila w zn. 2 …   Słownik języka polskiego

  • koszenilowy — przym. od koszenila w zn. 2 Farby koszenilowe …   Słownik języka polskiego