kot


kot
m IV, DB. -a, C. -u, Ms. kocie; lm M. -y
1. «Felis domestica, zwierzę domowe z rodziny o tej samej nazwie, powszechnie hodowane na świecie»

Biały, bury, czarny kot.

Puszysty, zwinny kot.

Kot angorski, perski, syjamski.

Kot mruczy, skrada się, czatuje.

◊ Drzeć z kimś koty; być, żyć z kimś jak pies z kotem «być z kimś w niezgodzie, kłócić się; nienawidzić się wzajemnie»
◊ Kupować, targować kota w worku «kupować coś bez obejrzenia, bez sprawdzenia»
◊ Bawić się, igrać z kimś jak kot z myszką «znęcać się nad kimś słabym»
pot. Odwracać, wykręcać kota ogonem «przedstawiać coś w zupełnie innym, w fałszywym świetle»
◊ Biegać, latać jak kot z pęcherzem «biegać w różnych kierunkach bez określonego celu»
◊ Tyle co kot napłakał «bardzo mało, odrobinę»
◊ Popędzić, pogonić komuś kota «wyrzucić, wypędzić kogoś z jakiegoś miejsca»
□ Pierwsze koty za płoty «pierwszy wytwór czyjejś pracy może być nieudany; pierwsze próby mogą się skończyć niepomyślnie»
□ Kot zawsze pada na cztery łapy.
□ Myszy tańcują, kiedy kota nie czują.
□ W nocy wszystkie koty szare (bure).
□ Nie dla psa kiełbasa, nie dla kota sadło (spyrka).
2. zool. koty «Felidae, rodzina ssaków drapieżnych, charakteryzujących się smukłym, giętkim ciałem, okrągłą głową z krótkim pyskiem, pięciopalczastymi nogami o wciąganych pazurach oraz miękką sierścią i długim ogonem»

Lew i ryś należą do rodziny kotów.

3. pot. tylko w lm «błam futrzany ze skór kocich lub zajęczych»
4. łow. «zając»
5. mors. «mała czteroramienna kotwica bez poprzeczki, używana do kotwiczenia małych łodzi i wyławiania przedmiotów zatopionych niezbyt głęboko; drapacz»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • kot — kot …   Dictionnaire des rimes

  • Kot — Kot …   Deutsch Wörterbuch

  • kötəkləmə — «Kötəkləmək»dən f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kötəklənmə — «Kötəklənmək»dən f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kötəkləşmə — «Kötəkləşmək»dən f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • Kot — – med. Fäzes oder Faeces, wohl im 19. Jahrhundert aus dem franz. Adj. fécal als Fäkalien ins Deutsche entlehnt – ist das meist feste, durch den Darm ausgeschiedene Verdauungsprodukt (Ausscheidung, Exkrement) von Menschen und Tieren, bestehend aus …   Deutsch Wikipedia

  • kot — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mż I, C. u, Mc. kocie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zwierzę domowe o puszystym futerku, długim ogonie, ostrych, wysuwanych pazurach; miauczy, poluje na myszy, inne drobne gryzonie i… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Kot — is the surname of a Polish szlachta (nobility) family. Although its literal meaning is cat, the surname origin is probably Polish mediaeval name of a person who starts settling people in a village or in a town. The first mention 13th century.The… …   Wikipedia

  • Kot — Sm (früher auch n.) erw. reg. (11. Jh.), mhd. quāt, kāt n., quōt, kōt m./n., fnhd. auch Kat, Quat, ahd. quāt, kōt n. Stammwort Aus vd. * kwǣda m./n. Kot, Dung , neben dem ae. cwead n., afr. kwād Dung mit unerklärtem Lautunterschied steht ( *… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

  • kot — kot; kot·wal; kot·wa·lee; leu·kot·ic; si·al·kot; suk·kot; …   English syllables

  • Kot — Kot: Das in mitteld. Lautgestalt gemeinsprachlich gewordene Wort bezeichnete zunächst die Ausscheidung aus dem tierischen und menschlichen Körper. Dann wurde es auch im Sinne von »Dreck, Schmutz« gebräuchlich, beachte die Zusammensetzung… …   Das Herkunftswörterbuch