kotłować


kotłować
ndk IV, \kotłowaćłuję, \kotłowaćłujesz, \kotłowaćłuj, \kotłowaćował, \kotłowaćowany
1. pot. «mieszać co gwałtownie»

Kotłować farbę w wiadrze.

Nie kotłuj tak w tej szufladzie!

◊ Kotłować komu głowę «wywoływać zamęt w myślach; zawracać komu głowę»
2. łow. «o zającu: nadsłuchiwać, rozglądać się dookoła»
kotłować się pot. «być w ciągłym, bezładnym ruchu, gwałtownie się poruszać; kłębić się, burzyć się, wirować, wrzeć, bulgotać»

Woda kotłuje się w garnku.

Dzieci kotłowały się na podłodze.

Różne myśli kotłowały się w jego głowie.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • kotłować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, kotłowaćłuję, kotłowaćłuje, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} gwałtownie mieszać, przewracać coś bezładnie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Kotłować w szafie, w walizce. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kotłować się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przesuwać się, przemieszczać się szybko i bezładnie; kłębić się; także o cieczy: wrzeć, bulgotać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wgłębokich wirach kotłuje się woda. Tłum kotłuje się w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gotować — ndk IV, gotowaćtuję, gotowaćtujesz, gotowaćtuj, gotowaćował, gotowaćowany 1. «poddawać produkt działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go we wrzącej wodzie lub w innym płynie albo w parze; doprowadzać płyn do stanu wrzenia, utrzymywać… …   Słownik języka polskiego

  • kłębić — ndk VIa, kłębićbi, kłębićbił rzad. «formować, tworzyć kłęby; burzyć, kotłować» kłębić się «zbijać się w kłąb, w kłęby; tworzyć kłębowisko» Kurz kłębił się na drodze. Chmury kłębią się na niebie. przen. Myśli się kłębią w głowie …   Słownik języka polskiego

  • kotłowanie — ↨ kotłowanie się n I rzecz. od kotłować (się) …   Słownik języka polskiego

  • wrzeć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IXb, wrę, wrze || wre, wrzyj, wrzał, wrzeli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o płynach: przechodzić w całej swej masie ze stanu ciekłego w parę; gotować się, burząc się, kipiąc : {{/stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wzburzać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wzburzaćam, wzburzaća, wzburzaćają, wzburzaćany {{/stl 8}}– wzburzyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, wzburzaćrzę, wzburzaćrzy, wzburzaćrzony rzad. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień