krzywić

krzywić
ndk VIa, \krzywićwię, \krzywićwisz, krzyw, \krzywićwił, \krzywićwiony
«czynić coś krzywym, wyginać, wypaczać, wykrzywiać»

Krzywić gwóźdź przy wbijaniu.

◊ Krzywić usta, twarz itp. «robić grymasy (pod wpływem bólu, gniewu itp.), krzywić się»
krzywić się
1. «ulegać krzywieniu, być skrzywionym, paczyć się, wyginać się»

Łatwo krzywiący się drut.

2. «robić grymasy, krzywić usta, twarz»

Krzywić się z bólu.

Krzywiła się pijąc lekarstwo.

◊ Krzywić się na kogoś, na coś «okazywać komuś lub z czegoś niezadowolenie, niechęć»

Słownik języka polskiego . 2013.

См. также в других словарях:

  • krzywić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, krzywićwię, krzywićwi, krzywićwiony {{/stl 8}}– skrzywić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb {{/stl 8}}{{stl 7}} powodować, że coś staje się krzywe; wykrzywiać, wyginać, wypaczać : {{/stl 7}}{{stl 10}}Krzywić palce.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • krzywić się – skrzywić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ulegać krzywieniu, paczyć się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Krzywiące się gwoździe. Okna skrzywiły się. Deska skrzywiła się. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • krzywić się — jak środa na piątek zob. środa …   Słownik frazeologiczny

  • piątek — (W) świątek (i, czy) piątek, (w) piątek (i, czy) świątek «każdego dnia, zarówno powszedniego, jak i świątecznego; codziennie, zawsze, stale»: Pan zawsze tak wcześnie wstaje? – Zawsze o wpół do siódmej, świątek czy piątek, lato czy zima. Każda… …   Słownik frazeologiczny

  • środa — pot. Krzywić się jak środa na piątek «krzywiąc się, okazywać niezadowolenie» …   Słownik frazeologiczny

  • krzywienie — ↨ krzywienie się n I rzecz. od krzywić (się) …   Słownik języka polskiego

  • środa — ż IV, CMs. środzie; lm D. śród «trzeci, środkowy dzień tygodnia» Miał zebranie we środę. ∆ Środa popielcowa «w kościele katolickim: pierwszy dzień wielkiego postu rozpoczynającego się we środę» ◊ Krzywić się jak środa na piątek «krzywiąc się,… …   Słownik języka polskiego

  • usta — blp, D. ust «otwór naturalny w twarzy człowieka prowadzący do przewodu pokarmowego i oddechowego, od przodu zamknięty wargami; także same wargi» Grube, mięsiste, pełne, wydatne usta. Koralowe, karminowe, malinowe usta. Drobne, ładnie wykrojone… …   Słownik języka polskiego

  • wichrować się — ndk IV, wichrować sięruje się, wichrować sięował się «odkształcać się w różnych kierunkach, wykrzywiać się łukowato; krzywić się, paczyć się, wyginać się» Okno wichruje się od wilgoci …   Słownik języka polskiego

  • kurczyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, kurczyćczę, kurczyćczy, kurczyćczony {{/stl 8}}– skurczyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zmniejszyć, zwierać przez kulenie, podkulanie, podwijanie… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»