autarcha


autarcha
m odm. jak ż III, CMs. \autarcharsze; lm M. \autarchachowie, DB. \autarchachów
«władca nieograniczony; samowładca, despota»
‹z gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • autarcha — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIa, CMc. autarcharsze; lm M. autarchachowie {{/stl 8}}{{stl 7}} władca nieograniczony; autokrata, samowładca <gr.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • autokrata — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos VIa, CMc. autokrataacie; lm M. autokrataaci {{/stl 8}}{{stl 7}} jednostka sprawująca władzę absolutną, władca nieograniczony; autarcha, samowładca <gr.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień