leniuch


leniuch
m III, DB. -a; lm M. -y, DB. -ów (także B.=M. - tylko o kobietach)
«człowiek leniwy, gnuśny; próżniak, nierób»

Straszny, ostatni leniuch.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • leniuch — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IIIc {{/stl 8}}{{stl 7}} nacechowane emocjonalnie określenie osoby leniwej : {{/stl 7}}{{stl 10}}Okropny, niepoprawny leniuch. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}leniuch II {{/stl 13}}{{stl 8}}rz …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • leniuszek — m III, DB. leniuszekszka, N. leniuszekszkiem; lm M. leniuszekszki, DB. leniuszekszków (także B.=M. tylko o kobietach) zdr. od leniuch Trudno obudzić leniuszka …   Słownik języka polskiego

  • leniwiec — m II, D. leniwiecwca 1. B.=D., W. leniwiecwcze (leniwiecwcu); lm M. ci leniwiecwcy, te leniwiecwce, DB. leniwiecwców → leniuch 2. B.=D.; lm MB. leniwiecwce zool. leniwce «Bradypodidae, rodzina niewielkich ssaków nadrzewnych, o mocnych kończynach …   Słownik języka polskiego

  • nienawykły — nienawykłykli «nie przyzwyczajony (do czegoś): nieprzywykły» Ręce nienawykłe do pracy. Nienawykły do wysiłku leniuch …   Słownik języka polskiego

  • piecuch — m III, DB. a; lm M. y, DB. ów pot. «człowiek lubiący wygodę, próżniaczy tryb życia; leniuch, wygodniś» …   Słownik języka polskiego

  • leniwiec — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IIb,W. leniwiecwcu || leniwiecwcze; lm M. leniwiecwcy, {{/stl 8}}{{stl 7}}to samo co leniuch I: Nie mam zamiaru pracować kiedykolwiek z takim leniwcem. {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}leniwiec… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • piecuch — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos III {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} człowiek lubiący wygodne życie, spędzający czas zwykle na leniuchowaniu w domu; wygodniś, leniuch {{/stl 7}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień