miauczeć


miauczeć
[wym. miau-czeć]
ndk VIIb, \miauczećczy, miaucz, \miauczećczał - miauknąć [wym. miau-knąć] dk Va, \miauczećnie, \miauczećnij, \miauczećnął, \miauczećnęła, \miauczećnąwszy
«o kocie i niektórych zwierzętach z rodziny kotów: wydawać charakterystyczny głos, dźwięk miau»

Słownik języka polskiego . 2013.