mordować


mordować
ndk IV, \mordowaćduję, \mordowaćdujesz, \mordowaćduj, \mordowaćował, \mordowaćowany
1. «dokonywać morderstw, zabijać ludzi, rzadziej: niepotrzebnie zabijać zwierzęta; zabijać okrutnie, męcząc»

Mordować z zimną krwią, z premedytacją.

Napadali, bestialsko mordując.

Lis mordował kury.

2. «powodować zmęczenie, męczyć, nużyć, dręczyć, udręczać»

Mordować kogoś mówieniem, pytaniami.

Mordował słuchaczy nudnym wykładem.

Mordowała go o pożyczkę.

mordować się
1. «mordować siebie wzajemnie, zabijać jeden drugiego»

Bandy mordowały się bezlitośnie.

2. «robić coś z wysiłkiem, znosić coś z trudem; męczyć się, wysilać się»

Mordował się pracą w ogrodzie.

Morduje się w podróży.

Mordowała się z jej dziećmi.

‹z niem.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • mordować — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, mordowaćduję, mordowaćduje, mordowaćany {{/stl 8}}– zamordować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przestępczo pozbawiać kogoś życia, zabijać kogoś;… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • mordować się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia,mordować sięduję się, mordować sięduje się {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} mordować siebie nawzajem; zabijać siebie wzajemnie, jeden drugiego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Żołnierze wrogich …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rżnąć — a. rznąć ndk Va, rżnąćnę, rżnąćniesz, rżnąćnij, rżnąćnął, rżnąćnęła, rżnąćnęli, rżnąćnięty 1. «ciąć, krajać, przecinać, piłować» Rżnąć drzewo, sieczkę. 2. «wyrzynać ozdoby, ryć, rzeźbić, szlifować, grawerować» Rżnąć (wzór, rysunek) w drewnie,… …   Słownik języka polskiego

  • rżnąć — I {{/stl 13}}{{stl 7}}|| {{/stl 7}}rznąć {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IVa, rżnąćnę, rżnąćnie, rżnąćnij, rżnąćnął, rżnąćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ciąć, piłować, przecinać, przerzynać, krajać (zwykle coś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • мордовать — морить, мучить , смол. (Добровольский), ряз. (ЖСт., 1898, вып. 2, стр. 217), череповецк. (Герасим.), мордоваться маяться, бесноваться, скакать (на лошади) , терск. (РФВ 44, 99), мордун мучитель , смол. (Добровольский), укр. мордувати. Через… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • мордовать — Заимств. в XIX в. из польск. яз., где mordować «убивать, мучить», того же корня, что лат. mors, род. п. mortis «смерть», умирать …   Этимологический словарь русского языка

  • мордовать — Это просторечное слово, имеющее значение бить, мучить , является заимствованием из польского, где mordowac – убивать, умерщвлять, мучить восходит к немецкому morden – убивать . Сближение с существительным морда является народной этимологией …   Этимологический словарь русского языка Крылова

  • moralność — 1. Moralność Kalego «potępianie u innych tego, co u siebie uważa się za dobre»: To jest coś w rodzaju takiej moralności Kalego, że w porządku jeden może mordować, drugi nie może, to jest dla mnie kompletnie niedopuszczalne. Roz tel 1999. 2.… …   Słownik frazeologiczny

  • masakrować — ndk IV, masakrowaćruję, masakrowaćrujesz, masakrowaćruj, masakrowaćował, masakrowaćowany «urządzać masakrę, mordować w okrutny, bestialski sposób; bić zadając rany» …   Słownik języka polskiego

  • mordowanie — ↨ mordowanie się n I rzecz. od mordować (się) …   Słownik języka polskiego