nadrobić

nadrobić
I
dk VIa, \nadrobićbię, \nadrobićbisz, \nadrobićrób, \nadrobićbił, \nadrobićbiony - nadrabiać ndk I, \nadrobićam, \nadrobićasz, \nadrobićają, \nadrobićaj, \nadrobićał, \nadrobićany
1. «uzupełnić braki, odrobić zaległości lub straty»

Nadrobić opóźnienie, stracony czas, zaległości.

Uczył się pilnie, nadrabiając opuszczone dni.

∆ Nadrobić drogi «pójść, pojechać dłuższą drogą, nadłożyć drogi»
◊ Nadrabiać miną, grzecznością, humorem itp. «maskować wyrazem twarzy, zachowaniem prawdziwy nastrój lub sytuację; udawać, pozorować»
2. «dosztukować, podłużyć lub dorobić części zniszczone robiąc na drutach lub szydełkiem»

Nadrobić skarpety, pończochy.

Sweter z nadrobionymi rękawami, kołnierzem.

II
dk VIa, \nadrobićbię, \nadrobićbisz, \nadrobićrób, \nadrobićbił, \nadrobićbiony
«pokruszyć coś drobno»

Nadrobić ptakom chleba.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Look at other dictionaries:

  • nadrobić — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}nadrabiać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}nadrobić II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, nadrobićbię, nadrobićbi, nadrobićrób, nadrobićbiony {{/stl 8}}{{stl 7}} podzielić coś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nadrobić — Nadrabiać miną «maskować wyrazem twarzy prawdziwy nastrój lub sytuację; udawać, pozorować»: Szwagier w cywilu nie prezentował się już tak elegancko, jak w mundurze, ale nadrabiał miną i nie dawał po sobie poznać dojmującej tęsknoty za wojskiem. J …   Słownik frazeologiczny

  • nadrabiać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, nadrabiaćam, nadrabiaća, nadrabiaćają, nadrabiaćany {{/stl 8}}– nadrobić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, nadrabiaćbię, nadrabiaćbi, nadrabiaćrób, nadrabiaćbiony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • łeb — 1. pot. Biec, gnać, lecieć, pędzić, uciekać itp. na łeb na szyję, na złamanie karku «biec, uciekać itp. bardzo szybko, co tchu, w wielkim pośpiechu, nie zwracając uwagi na przeszkody i niebezpieczeństwo»: (...) wdział swoje połatane buty i,… …   Słownik frazeologiczny

  • mina — 1. przestarz. Gęsta, tęga mina «mina wyrażająca pewność siebie»: Dla uzupełnienia ekwipunku wbił w kieszenie dwie spore pajdy chleba i z tęgą miną wyruszył na podziemną wyprawę. A. Bahdaj, Wakacje. 2. Mina komuś zrzedła, rzednie «ktoś stracił,… …   Słownik frazeologiczny

  • brak — m III, D. u, N. brakkiem 1. blm «fakt nieistnienia czegoś, nieobecność, niedostatek» Chroniczny, dotkliwy, zupełny brak. Brak apetytu, sił. Brak czasu. Brak gotówki. Brak zainteresowań. ◊ Z braku, w braku czego «wobec tego, że czegoś nie ma; nie… …   Słownik języka polskiego

  • nadgonić — dk VIa, nadgonićnię, nadgonićnisz, nadgonićgoń, nadgonićnił, nadgonićniony nadganiać ndk I, nadgonićam, nadgonićasz, nadgonićają, nadgonićaj, nadgonićał, nadgonićany «idąc, biegnąc szybko nadrobić opóźnienie» Idźcie już, ja was nadgonię. przen.… …   Słownik języka polskiego

  • nadrabiać — → I nadrobić …   Słownik języka polskiego

  • podgonić — dk VIa, podgonićnię, podgonićnisz, podgonićgoń, podgonićnił, podgonićniony podganiać ndk I, podgonićam, podgonićasz, podgonićają, podgonićaj, podgonićał, podgonićany, pot. «popracować nad czymś z pośpiechem, wykonać część zaległej pracy;… …   Słownik języka polskiego

  • spóźnienie — n I; lm D. spóźnienieeń 1. «za późne, niepunktualne przybycie» Notować wszystkie spóźnienia pracowników. Zeszyt do zapisywania spóźnień. ∆ Pociąg ma spóźnienie «pociąg przybędzie o godzinie późniejszej od podanej w rozkładzie; pociąg jest… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”