najść


najść
dk, \najśćjdę, \najśćjdziesz, najdź, naszedł, naszła, naszli, naszedłszy - nachodzić ndk VIa, \najśćdzę, \najśćdzisz, \najśćchodź, \najśćdził
1. «pojawić się niespodzianie, odwiedzić kogoś wbrew jego życzeniu»

Nachodzić kogoś w biurze, w mieszkaniu.

Nachodzić kogoś o późnej porze.

przen. «ogarnąć, opanować»

Nachodzą kogoś smutne myśli, złe przeczucia, wątpliwości.

Naszła kogoś chęć, chętka do czegoś.

2. «napłynąć, wypełnić sobą; przesycić»

Naszło dymu z kuchni.

Naszło zimna do pokoju.

3. przestarz. «napaść zbrojnie; wtargnąć, zaatakować»

Wróg naszedł kraj.

nachodzić sięnachodzić

Słownik języka polskiego . 2013.

  • najść — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}nachodzić {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nachodzić — ndk VIa, nachodzićdzę, nachodzićdzisz, nachodzićchodź, nachodzićdził, nachodzićdzony → najść nachodzić się dk «spędzić dużo czasu na chodzeniu; zmęczyć się chodzeniem» Nachodził się, zanim załatwił sprawę. Posiedź trochę, jeszcze się nachodzisz …   Słownik języka polskiego

  • najście — n I rzecz. od najść Przeprosić za najście …   Słownik języka polskiego

  • nachodzić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIb, nachodzićdzę, nachodzićdzi, nachodzićchodź, nachodzićdzony {{/stl 8}}– najść {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IXd, nachodzićjdę, nachodzićjdzie, najdź, naszedł, naszła, naszli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień