nektarnik

nektarnik
m III, DB. -a, N. \nektarnikkiem; lm M. -i
zool. nektarniki «Nectarinidae, rodzina ptaków niezwykle barwnych z rzędu wróblowatych, obejmująca liczne gatunki, charakteryzujące się długim, cienkim dziobem i rurkowatym językiem na końcu rozszczepionym; żywią się nektarem kwiatów, owadami i owocami; zamieszkują ogrody i lasy Afryki, płd.-wsch. Azji, Oceanii i płn.-wsch. Australii; cukrzyki»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно решить контрольную?

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”