niecnota


niecnota
ż a. m, odm. jak ż IV, CMs. \niecnotaocie; lm MB. -y, D. \niecnotaot (także DB. \niecnotatów - tylko o mężczyznach)
przestarz. «człowiek zły, podły, niegodziwiec, łotr, nikczemnik; dziś zwykle z odcieniem żartobliwym; ladaco, nic dobrego»

Kot niecnota wypił śmietankę.

Córka niecnota uciekła z domu.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • Böse (das) — 1. Alles böss kompt vom guten her, auss Engeln Teuffel, auss Jungfrawen Huren. – Lehmann, 100, 58; Eiselein, 89. 2. Bezahl das Böse mit Gut und hab einen fröhlichen (geduldigen) Muth. 3. Böses bleibt nicht ungestraft. – Simrock, 1237. 4. Böses,… …   Deutsches Sprichwörter-Lexikon