niemrawiec


niemrawiec
m II, DB. \niemrawiecwca, W. \niemrawiecwcze (\niemrawiecwcu); lm M. \niemrawiecwcy, DB. \niemrawiecwców
pot. «człowiek ślamazarny, niezdarny, ospały, ociężały; niedołęga, ciamajda»

Słownik języka polskiego . 2013.