niezmierny


niezmierny
«olbrzymi, ogromny, nieogarniony, bezbrzeżny, niezmierzony»

Rzecz niezmiernej wagi.

Niezmierna radość, tęsknota, rozpacz.

Niezmierny ból, smutek, żal.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • niezmierny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} niezwykle duży, ogromny; nieogarniony, niezmierzony : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niezmierne szczęście, bogactwo. Niezmierna tęsknota. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bezdenny — bezdennynni 1. «niezmiernie głęboki; przepaścisty» Bezdenna studnia. Bezdenne lochy, przepaście. Bezdenna kieszeń. 2. «ogromny, mający bardzo duże nasilenie; niezmierny, bezgraniczny (zwykle o czymś ocenianym ujemnie lub przykrym)» Bezdenni… …   Słownik języka polskiego

  • bezgraniczny — bezgranicznyni 1. «wydający się bez granic; rozległy, niezmierzony, nieskończony» Bezgraniczne bagna, puszcze, stepy. 2. «mający duże nasilenie; bardzo duży, nieograniczony, niezmierny» Bezgraniczne lenistwo. Bezgraniczne przywiązanie, zaufanie.… …   Słownik języka polskiego

  • nieopisany — «nie dający się opisać, wyrazić; nadzwyczajny, niezmierny» Nieopisany spokój, urok, zachwyt. W domu panował nieopisany bałagan. Wzbudzić nieopisany strach …   Słownik języka polskiego

  • niewymowny — niewymownyni książk. «nie dający się wyrazić; niewysłowiony, nieopisany; niezmierny, niezwykły» Niewymowna tkliwość, błogość. Niewymowny urok, wdzięk. Niewymowne szczęście, cierpienie. niewymowne w użyciu rzecz., rzad. «kalesony; ineksprymable» …   Słownik języka polskiego

  • niewypowiedziany — książk. «nie dający się wypowiedzieć; niewysłowiony, niezmierny, niezwykły» Niewypowiedziany smutek. Niewypowiedziana tęsknota, radość …   Słownik języka polskiego

  • niewysłowiony — «nie dający się wyrazić słowami; niewypowiedziany, niewymowny, niezmierny, niezwykły» Niewysłowione piękno. Niewysłowiona dobroć, radość, błogość …   Słownik języka polskiego

  • niezmiernie — przysłów. od niezmierny Niezmiernie ważny. Niezmiernie skryty. Niezmiernie mi przykro. Niezmiernie mu imponował. Cieszyć się niezmiernie z czegoś …   Słownik języka polskiego

  • srogi — srodzy, sroższy 1. «pozbawiony wyrozumiałości, litości; surowy, okrutny; będący wyrazem takich cech» Srogi władca. Srogi gniew. Srogi rozkaz. Sroga kara. Srogie prawo, rozporządzenie, przepisy. Srogi wychowawca. 2. «o czymś nieprzyjemnym:… …   Słownik języka polskiego

  • straszliwy — straszliwywi, straszliwywszy 1. «zwykle o zjawiskach: wzbudzający grozę, przejmujący lękiem; straszny» Straszliwa burza. Straszliwe nieszczęście. 2. «bardzo zły, okropny; straszny» Pisać straszliwym stylem. 3. pot. «bardzo duży, bardzo… …   Słownik języka polskiego