nitrofit


nitrofit
m IV, D. -u, Ms. \nitrofiticie; lm M. -y
bot. nitrofity «rośliny występujące na siedliskach szczególnie bogatych w przyswajalny azot (np. na żyznych glebach leśnych, na polach uprawnych, w miejscach ruderalnych); należą do nich, m.in. pokrzywa, komosa, bieluń, łopian»
n.-łac. + gr.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • nitro- — «pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający: azot, wskazujący na związek z azotem tego, co nazywa drugi człon złożenia, np. nitrogliceryna, nitrofit» ‹n. łac.› …   Słownik języka polskiego

  • nitrofil — m I, D. a; lm M. e, D. i a. ów → nitrofit ‹n. łac. + gr.› …   Słownik języka polskiego