niuchać


niuchać
ndk I, \niuchaćam, \niuchaćasz, \niuchaćają, \niuchaćaj, \niuchaćał, \niuchaćany - rzad. niuchnąć dk Va, \niuchaćnę, \niuchaćniesz, \niuchaćnij, \niuchaćnął, \niuchaćnęła, \niuchaćnęli, \niuchaćnięty, \niuchaćnąwszy
1. «wciągać w nos (tabakę); potocznie: pociągać nosem, wąchać, węszyć»

Niuchać tabakę.

Niuchający pies.

2. tylko ndk, pot. «szperać, myszkować, tropić, węszyć, badać»

Niuchać po kątach, po bibliotekach, antykwariatach, w archiwach.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • niuchać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, niuchaćam, niuchaća, niuchaćają, niuchaćany {{/stl 8}}– niuchnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, niuchaćnę, niuchaćnie, niuchaćnij, niuchaćnął, niuchaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • niuchnąć — → niuchać …   Słownik języka polskiego

  • нюхать — аю, укр. нюхати, блр. нюхаць, болг. нюшкам, нюшна – то же, сербохорв. њу̏шити, њу̏ши̑м нюхать , њу̏шкати, чеш. če nichati нюхать (о животных) , польск. niuch понюшка табаку , niuchac нюхать , в. луж. nuchac – то же, н. луж. nuchas – то же. Связи… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • niuchanie — n I rzecz. od niuchać …   Słownik języka polskiego