obdarzyć


obdarzyć
dk VIb, \obdarzyćrzę, \obdarzyćrzysz, \obdarzyćdarz, \obdarzyćrzył, \obdarzyćrzony - obdarzać ndk I, \obdarzyćam, \obdarzyćasz, \obdarzyćają, \obdarzyćaj, \obdarzyćał, \obdarzyćany,
książk. «ofiarować komuś coś; obdarować»

Obdarzyć kogoś majątkiem, pieniędzmi.

◊ Obdarzać kogoś sympatią, uczuciem, względami itp. «lubić, kochać kogoś, zaszczycać go względami itp.»
◊ Obdarzyć kogoś zaufaniem «zaufać komuś»
◊ Obdarzyć kogoś spojrzeniem, ukłonem, uśmiechem «skierować na kogoś spojrzenie, ukłonić się komuś, uśmiechnąć się do kogoś»
◊ Ktoś obdarzony dobrą pamięcią, bystrym dowcipem «ktoś mający dobrą pamięć, bystry dowcip»
obdarzyć się - obdarzać się «obdarować jeden drugiego»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • obdarzyć — kogoś wolnością zob. wolność …   Słownik frazeologiczny

  • obdarzać — Obdarzyć kogoś wolnością zob. wolność …   Słownik frazeologiczny

  • obdarzać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, obdarzaćam, obdarzaća, obdarzaćają, obdarzaćany {{/stl 8}}– obdarzyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, obdarzaćrzę, obdarzaćrzy, obdarzaćrzony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} dawać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • łaska — 1. Artysta, poeta itp. z bożej łaski a) «o osobie niemającej fachowego przygotowania w danej dziedzinie, nieporadnie się czymś zajmującej»: No cóż, możemy zadowolić się nie wydaną częścią zaliczki, a naszemu biznesmenowi z bożej łaski dać solidną …   Słownik frazeologiczny

  • piedestał — 1. Postawić, stawiać kogoś, coś na piedestale; wynieść kogoś, coś na piedestał «obdarzyć, obdarzać kogoś, coś wielkim szacunkiem, przypisać, przypisywać komuś wielkie zalety, zasługi, uznać, uznawać wielką wartość czegoś»: Mój ojciec był… …   Słownik frazeologiczny

  • wolność — Dać, darować komuś wolność; obdarzyć kogoś wolnością «wypuścić jeńca, więźnia na wolność»: – Zwyciężony królu – powiedział Maciuś – wiem, co to niewola. Daruję ci wolność. Jesteś pobity, więc proszę cię, żebyś resztę swojego wojska zabrał z… …   Słownik frazeologiczny

  • dać — dk I dam, dasz, dadzą, daj, dał, dany dawać ndk IX, daję, dajesz, dają, dawaj, dawał, dawany 1. «przekazać komuś rzecz, którą się posiada lub rozporządza; obdarzyć czym; podarować, ofiarować, oddać; poświęcić co» Dawać pieniądze na utrzymanie.… …   Słownik języka polskiego

  • darować — dk IV, darowaćruję, darowaćrujesz, darowaćruj, darowaćował, darowaćowany darowywać ndk VIIIa, darowaćowuję, darowaćowujesz, darowaćowuj, darowaćowywał, darowaćowywany 1. «dać na własność; ofiarować, podarować» Darować komu jakiś drobiazg, książkę …   Słownik języka polskiego

  • dopieścić — dk VIa, dopieścićpieszczę, dopieścićcisz, dopieścićpieść, dopieścićcił, dopieścićpieszczony dopieszczać ndk I, dopieścićam, dopieścićasz, dopieścićają, dopieścićaj, dopieścićał, dopieścićany 1. pot. «wykończyć coś z precyzyjną dbałością i… …   Słownik języka polskiego

  • nadać — dk I, nadaćdam, nadaćdasz, nadaćdadzą, nadaćdaj, nadaćdał, nadaćdany nadawać ndk IX, nadaćdaję, nadaćdajesz, nadaćwaj, nadaćwał, nadaćwany 1. «ofiarować, przyznać komuś coś, obdarzyć kogoś czymś» Nadać komuś ziemię na własność. Nadać komuś lub… …   Słownik języka polskiego