obeżreć


obeżreć
dk XI, \obeżrećżrę, \obeżrećżresz, \obeżrećżryj, obżarł, obżarty, obżarłszy - obżerać ndk I, \obeżrećam, \obeżrećasz, \obeżrećają, \obeżrećaj, \obeżrećał, \obeżrećany
1. «o zwierzętach, owadach: objeść ze wszystkich stron»

Wilki obżerają padlinę.

2. posp. «objadać kogoś, żywić się u kogoś»
obeżreć się - obżerać się posp. «zjeść czegoś bardzo dużo, ponad miarę najeść się do przesytu; objeść się»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • obeżreć (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. obżerać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obżerać się – obeżreć się — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} zjadać czegoś bardzo dużo, za dużo, do przesytu; objadać się (często z ujemnym nacechowaniem emocjonalnym) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Obżerał się słodyczami. Obżarłam się tylko na tym przyjęciu. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • obżerać — → obeżreć …   Słownik języka polskiego

  • opchać — dk I, opchaćam, opchaćasz, opchaćają, opchaćaj, opchaćał, opchaćany opychać ndk I, opchaćam, opchaćasz, opchaćają, opchaćaj, opchaćał, opchaćany, pot. «nakarmić zbyt obficie, za dużo» ◊ posp. Opychać kałdun, brzuch «najadać się» opchać się… …   Słownik języka polskiego

  • obżerać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, obżeraćam, obżeraća, obżeraćają, obżeraćany {{/stl 8}}– obeżreć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Vb, obżeraćżrę, obżeraćżre, obżeraćżryj, obżarł, obżarli, obżarty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień