oblecieć


oblecieć
dk VIIa, \obleciećcę, \obleciećcisz, \obleciećleć, \obleciećciał, \obleciećcieli - oblatywać ndk VIIIa, \obleciećtuję, \obleciećtujesz, \obleciećtuj, \obleciećywał, \obleciećywany
1. «przelecieć wokół czegoś, lecąc okrążyć coś»

Bociany oblatywały pole.

◊ Tchórz, strach itp. kogoś obleciał «ktoś się zląkł, przestraszył»
2. «przebiec, przejechać dokoła czegoś; obiec, objechać»

Pies obleciał dom dokoła.

Samochód błyskawicznie obleciał tor wyścigowy.

3. «oderwawszy się od czegoś spaść, opaść»

Tynk oblatuje ze ścian.

Kasztany, liście oblatują z drzew.

4. pot. «chodząc, jeżdżąc odwiedzić kolejno wiele miejsc lub osób; objechać, obejść»

Oblecieć wszystkie sklepy.

Oblatywał z wieścią znajomych.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • oblecieć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}oblatywać II{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}tchórz {{/stl 7}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}{{stl 7}}obleciał {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • oblecieć — pot. Strach, tchórz itp. kogoś obleciał «ktoś się przestraszył»: Dookoła pustkowie, żywej duszy, strach mnie obleciał. DD 17/08/2001 …   Słownik frazeologiczny

  • oblecieć — Nadawać się; być odpowiednim lub być w pełni zadowalającym Eng. To be acceptable or suitable; to meet certain standards …   Słownik Polskiego slangu

  • świat — m IV, D. a, C. u, Ms. świecie; lm M. y 1. «kula ziemska, Ziemia jako miejsce bytowania człowieka wraz ze wszystkim, co na niej istnieje; warunki tego bytowania, życie na Ziemi z wszelkimi jego przejawami» Życie na świecie. Podróżować, wędrować po …   Słownik języka polskiego

  • oblatywać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, oblatywaćtuję, oblatywaćtuje, oblatywaćany {{/stl 8}}– oblatać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa, oblatywaćam, oblatywaća, oblatywaćają, oblatywaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • łebek — 1. pot. Robić coś, czytać, sprzątać itp. po łebkach, łepkach «robić coś niedokładnie, byle jak, pobieżnie, tak, aby jak najszybciej skończyć jakąś czynność»: Obecnie trzeba będzie jednak oblecieć „cały Paryż” w ciągu tygodnia, po łebkach. A.… …   Słownik frazeologiczny

  • łepek — 1. pot. Robić coś, czytać, sprzątać itp. po łebkach, łepkach «robić coś niedokładnie, byle jak, pobieżnie, tak, aby jak najszybciej skończyć jakąś czynność»: Obecnie trzeba będzie jednak oblecieć „cały Paryż” w ciągu tygodnia, po łebkach. A.… …   Słownik frazeologiczny

  • strach — 1. (Blady) strach padł na kogoś «ktoś bardzo się przestraszył»: W poniedziałek o świcie nastąpiła kolejna eksplozja – ruiny bloku mieszkalnego znów pogrzebały kilkadziesiąt osób. Na Moskwę padł strach. Wprost 877/1999. 2. pot. Mieć stracha «bać… …   Słownik frazeologiczny

  • tchórz — Ktoś (jest) podszyty tchórzem zob. podszyć 2. Tchórz kogoś obleciał zob. oblecieć …   Słownik frazeologiczny

  • oblatywać — → oblatać, oblecieć …   Słownik języka polskiego