odciągnąć


odciągnąć
dk Va, \odciągnąćnę, \odciągnąćniesz, \odciągnąćnij, \odciągnąćnął, nęła, \odciągnąćnęli, \odciągnąćnięty, \odciągnąćnąwszy - odciągać ndk I, \odciągnąćam, \odciągnąćasz, \odciągnąćają, \odciągnąćaj, \odciągnąćał, \odciągnąćany
1. «ciągnąc przesunąć coś (kogoś) na inne miejsce; nakłonić, zmusić kogoś do odejścia skądś»

Odciągnąć kogoś od czegoś.

Odciągnąć worek pod ścianę.

przen. «odwieść od czegoś; zniechęcić do kogoś»

Odciągać ludzi od picia alkoholu.

Odciągać czyjąś uwagę.

Odciągnął go od rodziny.

2. «ciągnąc wydłużyć, naciągnąć; odsunąć coś»

Odciągnąć cięciwę łuku.

Odciągnąć język spustowy karabinu, zasuwę.

3. «oddzielić, wyodrębnić cząstki składowe z jakiejś mieszaniny»

Odciągać śmietankę, tłuszcz z mleka.

∆ Odciągać pokarm «usuwać nadmiar pokarmu kobiet karmiących za pomocą odciągacza»
∆ Mleko odciągane «mleko pozostałe po odwirowaniu tłuszczu»
4. «odwlec, opóźnić coś»

Odciągnąć wyjazd.

Odciągać podjęcie decyzji.

odciągnąć się - odciągać się «być odciągniętym, opóźnionym»

Wyjazd się odciąga w nieskończoność.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • odwracać – odwrócić [odciągać – odciągnąć] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{czyjąś} {{/stl 8}}uwagę {{/stl 13}}{{stl 7}} kierować czyjąś uwagę na coś innego, uniemożliwiać komuś skupienie się na czymś; dostrzeżenie czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zdarzenie to odwróciło uwagę widzów od walki odbywającej… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odciągać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, odciągaćam, odciągaća, odciągaćają, odciągaćany {{/stl 8}}– odciągnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, odciągaćnę, odciągaćnie, odciągaćnij, odciągaćnął, odciągaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odwieść — dk XI, odwieśćwiodę, odwieśćwiedziesz, odwieśćwiedź, odwieśćwiódł, odwieśćwiodła, odwieśćwiedli, odwieśćwiedziony, odwieśćwiedzeni, odwieśćwiódłszy odwodzić ndk VIa, odwieśćdzę, odwieśćdzisz, odwieśćwódź, odwieśćdził, odwieśćdzony 1. «wiodąc,… …   Słownik języka polskiego

  • poodciągać — dk I, poodciągaćam, poodciągaćasz, poodciągaćają, poodciągaćaj, poodciągaćał, poodciągaćany 1. «kolejno odciągnąć, odsunąć większą liczbę czegoś (rzadziej kogoś)» Poodciągać kłody ze środka drogi. 2. «kolejno odciągnąć, oddzielić, usunąć cząstki… …   Słownik języka polskiego

  • od- — 1. «przedrostek tworzący od czasowników czasowniki pochodne (a także inne wyrazy z nimi związane), uzupełniający znaczenie czasownika podstawowego» a) «oznaczający przeciwieństwo tego, co oznacza czasownik podstawowy lub pochodny poprzedzony… …   Słownik języka polskiego

  • odholować — + dk IV, odholowaćluję, odholowaćlujesz, odholowaćluj, odholowaćował, odholowaćowany 1. «odprowadzić, odciągnąć coś (np. statek, wrak) za pomocą holu» Odholować łódź do przystani. 2. żart. «odprowadzić kogoś (zwykle nietrzeźwego) do domu» …   Słownik języka polskiego

  • odmówić — dk VIa, odmówićwię, odmówićwisz, odmówićmów, odmówićwił, odmówićwiony odmawiać ndk I, odmówićam, odmówićasz, odmówićają, odmówićaj, odmówićał, odmówićany 1. «nie zgodzić się na zrobienie tego, o co ktoś prosił, czego żądał; nie zgodzić się na… …   Słownik języka polskiego

  • odpompować — dk IV, odpompowaćpuję, odpompowaćpujesz, odpompowaćpuj, odpompowaćował, odpompowaćowany odpompowywać ndk VIIIa, odpompowaćowuję, odpompowaćowujesz, odpompowaćowuj, odpompowaćywał, odpompowaćywany «odciągnąć, odprowadzić, usunąć przez pompowanie;… …   Słownik języka polskiego

  • odsunąć — dk Vb, odsunąćnę, odsunąćniesz, odsunąćsuń, odsunąćnął, odsunąćnęła, odsunąćnęli, odsunąćnięty, odsunąćnąwszy odsuwać ndk I, odsunąćam, odsunąćasz, odsunąćają, odsunąćaj, odsunąćał, odsunąćany 1. «sunąc oddalić, umieścić coś gdzie indziej;… …   Słownik języka polskiego

  • odwlec — dk XI, odwlecwlokę (odwlecwlekę), odwlecwleczesz, odwlecwlecz, odwlecwlókł (odwlecwlekł), odwlecwlokła (odwlecwlekła), odwlecwlekli, odwlecwleczony, odwlecwlókłszy (odwlecwlekłszy) odwlekać ndk I, odwlecam, odwlecasz, odwlecają, odwlecaj,… …   Słownik języka polskiego