odgarnąć

odgarnąć
dk Va, \odgarnąćnę, \odgarnąćniesz, \odgarnąćnij, \odgarnąćnął, \odgarnąćnęła, \odgarnąćnęli, \odgarnąćnięty, \odgarnąćnąwszy - odgarniać ndk I, \odgarnąćam, \odgarnąćasz, \odgarnąćają, \odgarnąćaj, \odgarnąćał, \odgarnąćany
«zgarniając, zsuwając odsunąć, przesunąć coś (czymś) na bok, na stronę»

Odgarnąć śnieg z drogi.

Odgarnąć firanki, zasłony.


Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Look at other dictionaries:

  • odgarniać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, odgarniaćam, odgarniaća, odgarniaćają, odgarniaćany {{/stl 8}}– odgarnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVb, odgarniaćnę, odgarniaćnie, odgarniaćnij, odgarniaćnął, odgarniaćnęli {{/stl 8}}{{stl 7}} zgarniając, przesuwać …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odgrzebać — dk IX, odgrzebaćbię, odgrzebaćbiesz, odgrzebaćgrzeb, odgrzebaćał, odgrzebaćany odgrzebywać ndk VIIIa, odgrzebaćbuję, odgrzebaćbujesz, odgrzebaćbuj, odgrzebaćywał, odgrzebaćywany 1. «grzebiąc natrafić na coś, wydobyć coś zakopanego; odkopać»… …   Słownik języka polskiego

  • poodgarniać — dk I, poodgarniaćam, poodgarniaćasz, poodgarniaćają, poodgarniaćaj, poodgarniaćał, poodgarniaćany «odgarnąć, odsunąć wiele czegoś kolejno, jedno po drugim» Poodgarniać liście ze ścieżek …   Słownik języka polskiego

  • przegarnąć — dk Va, przegarnąćnę, przegarnąćniesz, przegarnąćnij, przegarnąćnął, przegarnąćnęła, przegarnąćnęli, przegarnąćnięty, przegarnąćnąwszy przegarniać ndk I, przegarnąćam, przegarnąćasz, przegarnąćają, przegarnąćaj, przegarnąćał, przegarnąćany «garnąc …   Słownik języka polskiego

  • pukiel — m I, D. pukielkla; lm M. pukielkle, D. pukielkli a. pukielklów «pierścień włosów, lok, kędzior» Opadające na ramiona pukle włosów. Odgarnąć pukiel włosów. ‹czes. z niem.› …   Słownik języka polskiego

  • ucho — n II; lm MB. uszy, D. uszu (uszów), C. uszom, N. uszami (uszyma), Ms. uszach 1. «parzysty narząd słuchu i równowagi u kręgowców (u człowieka i ssaków składający się z ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego) znajdujący się po obu stronach… …   Słownik języka polskiego

  • włos — m IV, D. a, Ms. włossie; lm M. y 1. «nitkowaty zrogowaciały wytwór naskórka ssaków, składający się z zagłębionego w skórze korzenia z cebulką oraz z wystającej ponad skórę łodygi (trzonu); w lm owłosienie głowy ludzkiej» Koński, psi włos. Cienki …   Słownik języka polskiego

  • zgarnąć — dk Va, zgarnąćnę, zgarnąćniesz, zgarnąćnij, zgarnąćnął, zgarnąćnęła, zgarnąćnęli, zgarnąćnięty zgarniać ndk I, zgarnąćam, zgarnąćasz, zgarnąćają, zgarnąćaj, zgarnąćał, zgarnąćany 1. «zebrać coś razem, zsunąć do siebie, zgromadzić w jednym… …   Słownik języka polskiego

  • kosmyk — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. a {{/stl 8}}{{stl 7}} luźno zwisające pasmo włosów, rzadziej długiej sierści zwierzęcej : {{/stl 7}}{{stl 10}}Opadające kosmyki włosów. Łysina z rzadkimi kosmykami. Odgarnąć niesforny kosmyk z czoła. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • lekki — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ib, lekkikcy, lżejszy {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ważący niewiele, odznaczający się niewielkim ciężarem, dający się łatwo unieść; nieciężki : {{/stl 7}}{{stl 10}}Lekki worek. Lekka… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”