odrzekać


odrzekać
odrzec

Słownik języka polskiego . 2013.

  • odrzec — dk Vc, odrzecrzeknę, odrzecrzekniesz, odrzecrzeknij, odrzecrzekł, odrzecrzekłszy rzad. odrzekać ndk I, odrzecam, odrzecasz, odrzecają, odrzecaj, odrzecał «zareagować słownie na czyjeś pytanie; odpowiedzieć» Gdy go zapytano, nic nie odrzekł.… …   Słownik języka polskiego

  • Verreden — 1. Allein verredt sich keins. Lat.: Tecum habita, et noris, quam sit tibi cutta supellex. (Chaos, 802.) – Ubi desunt audientes, non inveniuntur detrahentes. (Chaos, 151.) 2. Ma deaf si nicks vared n as wia s Nos n opais n. (Steiermark.) –… …   Deutsches Sprichwörter-Lexikon