odtrąbić


odtrąbić
dk VIa, \odtrąbićbię, \odtrąbićbisz, \odtrąbićtrąb, \odtrąbićbił, \odtrąbićbiony
1. «odpowiedzieć na coś trąbieniem»

Odtrąbić na sygnał wzywający do powrotu.

Odtrąbić komuś na znak zrozumienia.

2. «trąbieniem dać sygnał ukończenia czegoś (zwykle w wojsku, na polowaniu itp.

Odtrąbić capstrzyk.

Odtrąbić odpoczynek.

∆ Odtrąbiono! «komenda wydawana w czasie marszu oddziałowi (pododdziałowi), po której żołnierzom wolno rozluźnić szyk, zachowywać swobodniejszą postawę (np. zmienić sposób niesienia broni)»
pot. Zrobić coś na odtrąbiono «wykonać jakąś pracę byle jak, niedbale»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • odtrąbić — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb, odtrąbićbię, odtrąbićbi, odtrąbićbiony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} trąbiąc, wykonać jakiś utwór : {{/stl 7}}{{stl 10}}Odtrąbić pobudkę. Odtrąbić hejnał. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odtrąbić — pot. Zrobić coś na odtrąbiono «wykonać jakąś pracę byle jak, niedbale»: I znowu wszystko zrobione byle zbyć, na odtrąbiono. Roz bezp 1996 …   Słownik frazeologiczny

  • otrąbić — dk VIa, otrąbićbię, otrąbićbisz, otrąb, otrąbićbił, otrąbićbiony «trąbieniem dać sygnał ukończenia czegoś (zwykle w wojsku, na polowaniu); odtrąbić» Otrąbić zwycięstwo. Otrąbiono koniec polowania …   Słownik języka polskiego